Dinsdag overleed Juan Tamariz op 83-jarige leeftijd na een professionele carrière van meer dan zes decennia die volledig aan de magie was gewijd. De kunstenaar uit Madrid groeide uit tot een van de meest vooraanstaande illusionisten van Spanje en verwierf een opvallende aanwezigheid op televisie, waardoor hij miljoenen kijkers bereikte met zijn acts.
Ondanks zijn populariteit bestaat er geen enkele betrouwbare openbare bron die inzicht biedt in het vermogen dat hij heeft opgebouwd of het totale inkomen dat hij gedurende zijn leven heeft gegenereerd.
De televisie vormde een van de belangrijkste podia voor Juan Tamariz. Hij debuteerde in 1961 voor de camera’s en verscheen daarna in talrijke programma’s zowel in Spanje als daarbuiten. Zijn populariteit nam vooral toe door zijn optredens in het programma ‘Un, dos, tres... responda otra vez’, waarin hij de rol van Don Estrecho speelde en later terugkeerde als goochelaar.
Daarnaast presenteerde hij eigen programma’s zoals ‘Por arte de magia’, ‘Magia Potagia’ en ‘Chantatachan’, dit laatste samen met Alaska. Hij was ook te zien op zenders in de Verenigde Staten, Japan, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Portugal en verschillende Latijns-Amerikaanse landen.
Er zijn geen openbaar geverifieerde gegevens over de bedragen die hij voor deze televisieoptredens ontving.
Naast de televisie bleef Juan Tamariz decennialang intensief optreden met shows als ‘Magia Potagia’. Hij trad op in Spanje en in het buitenland, waarbij hij internationale tournees combineerde met lezingen voor andere professionals in de magie.
Het internationale prestige van de goochelaar werd versterkt toen hij in 1973 de Wereldprijs voor Kaartmagie won. Ook hier ontbreekt een volledig openbaar register van de honoraria die hij in de loop der jaren ontving.
Een ander belangrijk aspect van zijn carrière was zijn werk als auteur en verspreider van kennis. Vanaf het eind van de jaren zestig publiceerde hij talrijke gespecialiseerde boeken, waaronder ‘Monedas, monedas y... monedas’, ‘Truki-Cartomagia’, ‘Aprenda usted magia’, ‘Magia en el bar’, ‘Magicolor’, ‘La vía mágica’, ‘Los cinco puntos mágicos’, ‘Sonata’ en ‘Por arte de verbimagia’. Verschillende van deze werken werden in andere talen vertaald en werden standaardwerken voor nieuwe generaties illusionisten.
Daarnaast was hij verbonden aan de uitgeverij Editorial Frakson, gespecialiseerd in publicaties over illusionisme. Deze activiteit vergrootte zijn invloed buiten de podia en het scherm.
Jarenlang gaf hij lezingen en lessen in Europa, Amerika en Azië. Zijn invloed was vooral groot op het gebied van de kaartmagie, waar zijn methodes en theorieën door professionals werden bestudeerd.
Het exacte antwoord op de vraag naar zijn fortuin is onbekend. Er bestaat geen enkele betrouwbare openbare bron die het mogelijk maakt het vermogen dat hij bezat op het moment van zijn overlijden te bepalen of alle inkomsten uit meer dan zestig jaar carrière nauwkeurig op te tellen.
Wel staat een veelzijdige carrière vast die televisie, theater, internationale tournees, lezingen, onderwijs en de publicatie van gespecialiseerde boeken over magie omvatte.