Madrid is niet te reduceren tot één enkel symbool. De hoofdstad wordt gevormd door pleinen, gebouwen, dagelijkse routines en gedeelde momenten die deel uitmaken van het geheugen van inwoners en bezoekers. Dat centrale idee inspireert het boek 'Los 20 iconos de Madrid', geschreven door Manu García del Moral, dat de meest representatieve plekken en ervaringen verzamelt volgens een Kantar-studie onder Madrileense en toeristen.
Juan Gómez-Jurado, auteur van grote successen zoals het universum 'Reina Roja', tekent het voorwoord van het werk. De schrijver onderhoudt een zeer nauwe band met de stad, die als decor en inspiratie heeft gediend voor veel van zijn verhalen.
De auteur, opgegroeid in Moratalaz, beschrijft Madrid als een mooie, gigantische en lichte stad, vol geschiedenis in elke hoek. Hij benadrukt het open, gastvrije en leuke karakter, waar je op elk moment wilt blijven hangen. Volgens hem vergroot het herkennen van de speciale details die het boek verzamelt de waardering voor de hoofdstad nog verder.
Over zijn 'geheime icoon' antwoordt Gómez-Jurado dat hij er niet één kan kiezen: hij noemt de rozentuin in het Retiro-park, de bravas en Mahou-biertjes bij Docamar of een avond op een willekeurig terras.
De schrijver legt uit dat hij Madrid in verschillende van zijn werken heeft geportretteerd en het bijna tot een personage heeft gemaakt. Hij verwerpt het donkere en surrealistische beeld dat in films als 'El Día de la Bestia' verschijnt en kiest ervoor om de grote blauwe luchten, de kristalheldere lichten, de hete middagen en avonden en de extreme kou van de winter te tonen.
In februari 2026 publiceerde Gómez-Jurado 'Mentira', zijn eerste onafhankelijke thriller in vijftien jaar. De roman, vol psychologische spanning, manipulatie, geheimen en technologie, heeft een verteller die haar echte identiteit verbergt en onderzoekt digitale controle en sociale maskers.
Mijn vriendin Eva overleed, die de naam geeft aan de hoofdpersoon, en ik wilde haar een verhaal opdragen dat bijzonder, uniek en onherhaalbaar zou zijn. En om dat te doen moest ik buiten de grenzen van het 'Reina Roja'-universum treden.
Gómez-Jurado waarschuwt dat we in een tijd leven waarin het steeds moeilijker wordt om echt van onecht te onderscheiden. Hij herinnert aan oude reclames die nu absurd lijken, zoals hoestsiroop met heroïne voor baby's of sigaretten aanbevolen door artsen, en vraagt zich af waar onze kinderen over vijftig jaar om zullen lachen.
Over privacy benadrukt de schrijver dat we ons moeten realiseren wat ons omringt en erkent dat sociale media, geboren met goede bedoelingen, complexe ruimtes zijn geworden die de vrijheid bedreigen.
De auteur verzekert dat hij met zijn boeken alleen wil entertainen. Hij hoopt dat lezers na het lezen van 'Mentira' zin krijgen om het vanaf het begin opnieuw te lezen, zoals een fan die het helemaal moest herlezen.
Gevraagd welk Madrileens icoon hij tot decor van een thriller zou maken, noemt Gómez-Jurado dat hij al het Retiro, het Prado, Plaza España en de Gran Vía heeft gebruikt. De twee plekken die hij nog niet heeft aangeraakt en die hem fascineren zijn het Santiago Bernabéu en het Metropolitano, vanwege hun grote en theatrale karakter.
Om het gesprek af te sluiten herinnert Gómez-Jurado aan de slogan die zijn ouders hem leerden: 'Van Madrid naar de hemel'. Volgens hem zit daarin zowel het beste als het slechtste van de stad: als je aankomt, wil je voor altijd blijven, maar dat voor altijd heeft een houdbaarheidsdatum.