Auteur Joyce Carol Oates mengt zich in het debat rond regisseur Christopher Nolan's bewerking van The Odyssey. In een reeks berichten op X weerlegt Oates een scherpe kritiek van classici Emily Wilson en pleit ze voor een eerlijkere beoordeling van de film.
Oates noemt Wilsons benadering een "zure noot" en beschuldigt de vertaler van taalgebruik dat meer aan partijdige aanvallen dan aan wetenschappelijke discussie doet denken. Ze benadrukt dat Wilson zelf profiteert van het succes van de film en meer respect zou moeten tonen voor creatieve interpretaties die te goeder trouw zijn gemaakt.
Er is geen reden waarom Nolan, of wie dan ook, een klassieke held niet opnieuw zou mogen verbeelden of herinterpreteren door de lens van zijn eigen verbeelding.
De schrijfster deelt ook haar positieve oordeel over de film en raadt hem aan naast de miniserie uit 1997 die mede is geproduceerd door Francis Coppola. Ze wijst op de verschillende stijlen van de twee versies: de ene draait om een sombere Amerikaanse held gespeeld door Matt Damon, de andere om een meer mediterrane vertolking door Armand Assante.
Wilsons eerdere stuk in de London Review of Books verwijt de film dat hij de diepgang van het gedicht mist op thema's als tijd, herinnering en familie. Ze noemt de narratieve structuur gimmicky, het script zwak en de personages onovertuigend. Wilson uit ook ethische kritiek op het filmen in het bezette gebied van de Westelijke Sahara.
Ondanks haar kritiek erkent Wilson dat de release de publieke belangstelling voor het werk van Homerus en haar eigen vertalingen heeft vergroot.
De release van Universal presteert commercieel goed en heeft in de eerste twaalf dagen meer dan 727 miljoen dollar wereldwijd opgebracht. Waarnemers in de sector verwachten dat de film dit weekend de koppositie verliest door de komst van een nieuwe Spider-Man-film.