Het traject van Jorge Martín in MotoGP lijkt uit een filmscript te komen. Na wereldkampioen te zijn geworden in 2024 en te tekenen voor Aprilia, ketende de Madrileense coureur een reeks tegenslagen die zijn carrière in gevaar brachten en, op sommige momenten, zelfs zijn leven.

Het ongeluk in Lusail dat zijn leven bedreigde

Zonder wintertraining door twee eerdere blessures reed Martín zijn eerste race voor het Italiaanse team in de Grand Prix van Qatar. Een val op het circuit leidde tot een aanrijding door Fabio Di Giannantonio op een kerb. De klap veroorzaakte een pneumothorax en een meervoudige ribfractuur die in enkele uren van twee naar twaalf ribben groeide. Zijn vriendin María Monfort nam in tranen afscheid van hem in een ziekenhuis in Doha.

Jorge Echevarria, zijn fysieke trainer sinds 2021, herbeleeft die momenten in detail. Toen Martín in de hotelkamer last had van de pneumothorax, voordat de artsen de lucht afvoerden, voelde hij dat alles verdoofde. Hij vroeg om zijn partner, zijn moeder Susana en zijn vader Ángel te zien. Echevarria begeleidde de familie naar het vliegveld in een rit vol tranen en onzekerheid.

De psychologische angst die na de blessures ontstond

Naast de fysieke pijn was de mentale kant het echte probleem. Martín en zijn team overwogen zelfs om zich terug te trekken uit de race in Qatar om herstel voorop te stellen. De coureur besloot toch te rijden en het resultaat was positief. Echevarria erkent dat de angst voor een nieuwe val zijn prestaties in de daaropvolgende races had kunnen beïnvloeden, maar de ervaring versterkte zijn karakter.

Japan, het zwaarste moment van allemaal

Voor Echevarria was het ongeluk in Lusail niet het moeilijkste. Het dieptepunt kwam tijdens de sprint in Motegi, waar Martín een bijna open sleutelbeenbreuk opliep in vier fragmenten. Na drie eerdere blessures was de operatie extreem complex en moest het hele herstelproces opnieuw beginnen. De trainer zelf geeft toe dat hij zich op dat moment afvroeg of al die inspanning wel de moeite waard was.

Een onrechtvaardige sport die een sterkere coureur smeedde

Echevarria beschrijft de motorsport als een wrede sport, waarin de waarde van een coureur alleen wordt afgemeten aan zijn laatste race. De blessures brachten echter ook positieve aspecten. Martín waardeert nu de alledaagse dingen meer, is minder impulsief en geniet maximaal van elke trainingssessie. De verandering is ook zichtbaar in zijn omgang met fans, aan wie hij meer tijd besteedt.

De grootste motivatie van zijn carrière

De trainer verzekert dat hij Martín nog nooit zo gefocust en gedisciplineerd heeft gezien. Na de Grand Prix van Le Mans reden ze de maandag daarop 90 kilometer op de fiets. De coureur weigert het tempo te verlagen en zegt dat hij zich fysiek en mentaal in de beste periode van zijn leven bevindt. Die vastberadenheid straalt direct door op de baan.