De terugkeer van José Mourinho naar de bank van Real Madrid vertegenwoordigt de duidelijkste poging van Florentino Pérez om een periode te herwinnen waarin hij zich onkwetsbaar voelde. Die jaren waarin hij kon rekenen op de volledige steun van de fans en de media contrasteren met de huidige situatie van de club, gekenmerkt door een reeks tegenslagen en een verlies aan prestige.
Pérez lijkt vastbesloten om momenten uit het verleden van kracht en absolute controle te herbeleven. De originele tekst waarschuwt echter dat het verleden niet terugkeert. Wat vroeger een beeld van zekerheid was, is veranderd in een club die problemen opstapelt en voortdurend onder de loep wordt genomen.
De vraag die rijst is wat de Florentino van weleer zou denken over de huidige. De vermoedens wijzen op een duidelijk antwoord: Madrid kan zijn toekomst niet bouwen door naar het verleden te kijken.
Een simpele kop in ABC die vermeldde dat Pérez moe was, was genoeg om zijn woede te ontketenen. Nu, met een veel grotere golf van kritiek deze week, is het effect groter geweest. De dijk van containment die de pers in stand hield is doorbroken, wat een opeenhoping van zelfcensuur en zelfbescherming onthult die niet langer standhoudt.
El Madrid es mío y me tendrán que echar de aquí a tiros
De sterk verkorte verkiezingstermijnen tonen zwakte en gebrek aan vertrouwen in het project. De campagne van Pérez komt neer op een impliciet motto van of ik of ik, zonder ruimte te geven aan de leden voor ordelijke verkiezingen.
De club beleeft een dagelijkse implosie. Elke dag ontstaat een nieuw conflict. Het laatste incident tussen Kylian Mbappé en Arbeloa is slechts een voorbeeld van de chaos die heerst in de entiteit. Niemand weet waar de volgende controverse zal uitbreken.
Tijdens zijn verblijf in Mexico bezocht de auteur het Estadio Azteca om een wedstrijd in de lokale competitie bij te wonen. De toegangswegen bleken nog slechter dan die van La Cartuja in Sevilla. Voor de wedstrijden van het WK zouden de files een ernstig probleem kunnen worden dat uitgebreid besproken zal worden.
Van de ontmoeting tussen Cruz Azul en Chivas wordt de populaire essentie van het Mexicaanse voetbal benadrukt. De interactie tussen de supportersgroepen en de luidruchtige handel op de tribunes tijdens de wedstrijd geven aan dat de sport nog steeds van het volk is.