Jordan Firstman arriveerde dit jaar op het Cannes Film Festival met onverwachte vaart. Zijn regiedebuut Club Kid ontketende een felle biedoorlog en werd uiteindelijk voor 17 miljoen dollar verkocht aan A24 na concurrentie met zes andere studio’s.
Firstman, die het scenario schreef, regisseerde en zelf meespeelt, gaf toe dat het resultaat bijna voorbestemd leek. Een helderziende, via HBO en Max Content CEO Casey Bloys aan hem voorgesteld, had de koper al exact voorspeld en een groot publiek aangekondigd.
Het verhaal volgt een Manhattan-clubpromotor wiens zorgeloze leven plots botst met het vaderschap als een tienjarige zoon opduikt. Op het scherm combineert de film rauwe beelden van queer nachtleven met een emotionele familieboog. Buiten de set heeft Firstman jarenlange online kritiek doorstaan vanwege zijn onbevangen sociale mediapersoonlijkheid.
Hij noemde de week aan de Côte d’Azur de mooiste van zijn leven, vooral nadat zijn moeder en non-binaire broer of zus het moment omarmden. Firstman toonde eerder dankbaarheid dan triomf en benadrukte dat hij niet wilde pronken ondanks de lof.
I feel the opposite of that. I don’t want to gloat. I’m just so grateful.
Firstman liet zich inspireren door films als Uptown Girls en Big Daddy, maar de toon verschoof later richting Kramer vs. Kramer. Zijn editor Sofía Subercaseaux hielp om al te sentimentele momenten in te tomen, waaronder een scène waarin het jonge personage enthousiast draait als dj.
Het project gaf Firstman ook de kans om een milder beeld te schetsen van het queer uitgaansleven, nadat hij het script aanvankelijk met cynisme over drugs en feesten had benaderd. Hij benadrukt dat de film de scene viert zonder te veroordelen en laat zien hoe veel mensen daarin een functioneel leven leiden.
Trans en queer acteurs vormen de emotionele kern van de film. Firstman eiste tijdens de onderhandelingen dat de hele cast volledige promotionele ondersteuning kreeg, inclusief reizen, logies en styling. Hij vocht ook voor opnames op 35mm-film en gaf eigen gage op om kwalitatief hoogwaardige prints voor de bioscoop te garanderen.
Streaming-first aanbiedingen, waaronder van Netflix, wees hij af om een echte bioscooprelease te verzekeren. Firstman ziet in de vele 35mm-films op het festival een bredere heropleving van analoge productie.
Firstman distantieerde Club Kid van de verwachtingen die eerder op titels als Bros werden gelegd. Hij toonde respect voor Billy Eichner, maar benadrukte dat zijn eigen film een persoonlijk groeiverhaal vertelt en geen lakmoestest voor de industrie is.
This movie is what it is. I don’t need to proclaim it as [a symbol]. I mean, I very much hope A24 makes its money back. But this film doesn’t need to change the industry.
Tijdens de productie vroeg Firstmans lesbische zus of ze zijn zaad mocht gebruiken voor haar vrouw. Hij is nu zowel oom als biologische vader van een babygirl en beschrijft de regeling als diep vervullend, met ruimte voor toekomstige keuzes over hoe zij hem aanspreekt.
De ervaring versterkte Firstmans wens om werk te maken dat zijn volledige palet toont, voorbij zijn publieke persona. Na jaren van onbegrip en depressie ziet hij de film als een stap naar meer zelfacceptatie en erkenning voor zijn cast binnen de industrie.