John Madden keert terug achter de camera met Onwards and Sideways, een ingetogen maar realistisch drama over twee mensen die parkinson en een onverwachte band moeten verwerken. De film, die in première ging op het Toronto International Film Festival, combineert de realiteit van de aandoening met momenten van warmte en hoop.
De Oscar-genomineerde regisseur van Shakespeare in Love benadert het verhaal met zijn kenmerkende aandacht voor personages en emotie in plaats van visuele effecten. Scenarioschrijver Paul Mayhew-Archer, een ervaren comedy-auteur en parkinson-activist wiens eigen ervaring het script kleurt, levert een verhaal dat de fysieke en cognitieve impact van de ziekte erkent zonder de dagelijkse veerkracht uit het oog te verliezen.
Het verhaal speelt zich af op het Engelse platteland en draait om twee pas gediagnosticeerde mensen die elkaar in een ziekenhuis ontmoeten. Hun groeiende relatie vormt de emotionele kern, bemoeilijkt door geheimhouding, steunnetwerken en de praktische uitdagingen van intimiteit. De productie heeft de gepolijste maar intieme uitstraling van een BBC-film en voelt zowel op het grote als het kleine scherm thuis.
Laura Linney speelt Emma, een Amerikaanse pianolerares wier proactieve houding tegenover haar diagnose contrasteert met haar privéproblemen, waaronder een door medicatie veroorzaakte gokverslaving. Haar kenmerkende mix van verwarde warmte en vastberadenheid draagt de dramatische momenten.
Rhys Ifans vertolkt Tony, een weduwnaar en basisschoolleraar die zijn aandoening in eerste instantie verborgen houdt. Ifans brengt stille waardigheid en geleidelijke kwetsbaarheid in de rol en toont hoe de ziekte het lichaam verstijft terwijl emotionele verdedigingsmechanismen losser worden. De chemie tussen de twee voelt natuurlijk en verdiend.
Steungroepen, balletlessen en open gesprekken over fysieke beperkingen krijgen een doordachte behandeling. Een terugkerende droom over skydiven leidt naar een onvermijdelijk maar bevredigend hoogtepunt. De score van Thomas Newman ondersteunt de emotionele lijn zonder die te overheersen.
De film opent op 6 november in Britse bioscopen, waar de focus op het zogenoemde grijze-pensioenpubliek een dankbaar publiek moet vinden. Hoewel sommige verhaalkeuze conventioneel zijn, tillen de authentieke prestaties en het insider-perspectief het geheel boven de gebruikelijke ziekte-van-de-weekfilms uit.