Miljardair Jim Ratcliffe heeft Manchester United aangehaald als bewijs dat doortastende kostenbesparingen de financiële gezondheid kunnen herstellen, ook al betwisten critici zijn geloofwaardigheid om te adviseren over het Britse beleid.
Ratcliffe verwierf een belang van 28 procent in de club voor meer dan 1,3 miljard dollar en nam in februari 2024 de leiding over de voetbalactiviteiten. Hij reduceerde snel de uitgaven, waaronder het sluiten van de personeelskantine, maatregelen die scherpe kritiek uitlokten van werknemers en supporters.
In een interview met The Sunday Times zei hij dat de club in slechte financiële staat verkeerde en impopulaire maatregelen vereiste. De club is nu de meest winstgevende ter wereld, beweerde hij, waardoor middelen vrijkomen voor toekomstige investeringen.
Manchester United boekte verliezen in 2023, waarbij de resultaten verslechterden voordat de omzet herstelde en de kosten daalden. Prognoses van Bloomberg wijzen op een nettowinst voor de twaalf maanden tot 30 september, het eerste dergelijke resultaat in meer dan zes jaar.
Ratcliffe stelt dat hetzelfde principe geldt voor de overheid. Premier Andy Burnham en Kanselier John Healey bereiden een begroting voor op 28 oktober tegen een achtergrond van tekorten, hogere defensiebehoeften na de oorlog met Iran en druk op de obligatierentes.
Het Verenigd Koninkrijk besteedt bijna 10 procent van zijn jaarlijkse uitgaven van 1,4 biljoen pond aan rente op de staatsschuld. Eerdere plannen voor een begrotingsoverschot waren gebaseerd op belastingverhogingen en langzamere uitgavengroei, maar die aannames zijn verstoord.
Burnham heeft verhogingen van de belangrijkste inkomsten- en btw-tarieven uitgesloten, in lijn met een verkiezingsbelofte. Het bedrijfsleven heeft al 70 miljard pond aan hogere belastingen geabsorbeerd onder het vorige Labour-kabinet. Verdere verhogingen riskeren banengroei te schaden.
Adviseurs waaronder Jim O’Neill en Andy Haldane hebben gewaarschuwd dat wijzigingen in de vermogenswinstbelasting ondernemers kunnen afschrikken zonder betrouwbare inkomsten op te leveren.
Jaarlijks vloeit bijna 400 miljard pond naar pensioenen en sociale zekerheid. Hervorming van de drievoudige indexering van het staatspensioen, die verhogingen koppelt aan de hoogste van loonstijging, inflatie of 2,5 procent, blijft politiek moeilijk ondanks de logica om de inkomensgroei van gepensioneerden te koppelen aan die van werknemers.
Een overheidsbeoordeling van arbeidsongeschiktheidsuitkeringen staat binnenkort gepland. Beperking van de verwachte uitbreiding van de sociale zekerheid zou de zorgen van de markt over de overheidsfinanciën kunnen verminderen.
Inkomende bestuurders schetsen doorgaans een somber beeld, geven voorgangers de schuld en nemen vroeg impopulaire maatregelen terwijl ze de markten in de gaten houden die de leenkosten bepalen. Die aanpak zal op de proef worden gesteld nu de regering haar eigen moeilijke keuzes nadert.