Jesse Armstrong, de geprezen bedenker van de HBO-serie Succession, nam dinsdag het podium op het Banff World Media Festival om de sterke punten van Britse performers te benadrukken en de persoonlijke routines te schetsen die zijn carrière hebben gevormd.
Armstrong wees acteurs Peter Capaldi en Brian Cox aan voor hun uitzonderlijke manier van het uiten van botte afwijzingen. Hij merkte op dat beiden uitblinken in het overbrengen van een scherpe afwijzing, waarbij de Britse en Schotse versies bijzonder gewicht dragen vergeleken met Amerikaanse of Canadese accenten.
De schrijver beschreef een levenslange gewoonte om een pen bij de hand te houden terwijl hij verhalen consumeert. Hij past dezelfde aanpak toe op televisie en romans die hij ontwikkelde als zoon van een leraar Engels, waarbij hij aantekeningen en correcties maakt onderweg.
Die methode hielp zijn professionele pad te lanceren. Na het co-creëren van de Britse comedy Peep Show met zijn langdurige partner Sam Bain, bleef Armstrong samenwerken aan projecten waaronder Fresh Meat. Het duo adapteerde ook een Amerikaanse sitcom voor het Britse publiek, een poging die lokaal niet aansloeg maar waardevolle lessen leerde.
Armstrong maakte zijn regiedebuut met de HBO-film Mountainhead, met Steve Carell in de hoofdrol. Het verhaal volgt miljardairsvrienden en technologieleiders te midden van een wereldwijde financiële crisis. Hij uitte sympathie voor het persoonlijke isolement dat figuren als Elon Musk en Mark Zuckerberg vaak ervaren, en beschreef hun relaties als dun en niet ondersteunend.
Armstrong verduidelijkte dat zijn succesvolle drama zich richtte op de mechanismen van macht meer dan op enige echte dynastie. Onderzoek putte uit meerdere media-executives in de VS en het VK, waaronder Michael Eisner, Conrad Black en de overleden Robert Maxwell.
Het voelt soms alsof ik een essentiële waarheid probeer te ontwijken wanneer ik dat zeg, maar dat is het echt niet.
De narratieve structuur volgde vaak het perspectief van Cousin Greg, waardoor kijkers de wereld van de familie konden ontdekken naast een nieuwkomer. Armstrong zei dat deze aanpak succesvolle series als Dallas en The West Wing weerspiegelt door een toegankelijke ingang te bieden.
De bedenker waarschuwde tegen de verwachting dat scripted series echte hervormingen in de wereld kunnen aanjagen. Hij betoogde dat documentaires en opiniestukken dat doel effectiever dienen, terwijl televisie meer fungeert als een recreatieve substantie die perspectieven kan verschuiven zonder een vooraf bepaald bericht af te leveren.