De etappe tussen Chambéry en Voiron in de Tour de France doorbrak alle verwachtingen voor de sprinters. In plaats van een gecontroleerd slot werd de dag een open strijd met voortdurende aanvallen, breuken in het peloton en achtervolgingen die de onzekerheid tot de laatste meter in stand hielden.
Jasper Philipsen was uiteindelijk de snelste en boekte zijn eerste zege in deze editie. De Belg wachtte het juiste moment af in de slotrechte lijn om zijn directe concurrenten te verslaan na een middag vol spanning en voortdurende tactische manoeuvres.
Direct na de start lanceerde Baptiste Veistroffer de eerste aanval en zette daarmee de toon voor de dag. De eerste zestig kilometer, vol met hellingen, zorgden voor een reeks bewegingen die het peloton al vroeg uiteen deden vallen.
Renners als Quinn Simmons, Mathieu van der Poel, Egan Bernal en Pablo Castrillo stonden aan de basis van de eerste ontsnappingen. Zelfs de favorieten in het algemeen klassement, onder wie Tadej Pogacar, Remco Evenepoel, Paul Seixas en Juan Ayuso, raakten betrokken bij een breuk die tijdelijk de rangorde bedreigde.
Toen de hoofdontsnapping op het punt stond te worden ingelopen, viel Mads Pedersen aan vanuit het peloton. De Deen, die de groene trui droeg, sloot het gat naar voren en veranderde de dynamiek van de koers volledig.
Pedersen legde een hoog tempo op, selecteerde de kopgroep en ging op jacht naar de punten in de tussensprint om zijn positie in het puntenklassement te beschermen.
Drieëntwintig kilometer voor de finish lanceerde Jasper Stuyven een solo-aanval. De Belg, die net de Giro had gereden, hield een voorsprong die opliep tot vierenveertig seconden, al werd die door de achtervolgers stapsgewijs verkleind.
Stuyven hield stand tot de laatste vijf kilometer met nog slechts tien seconden voorsprong. Op dat moment probeerde Pablo Castrillo het met een aanval op vier kilometer van de meet, maar de achtervolging was niet meer te stoppen.
Binnen de laatste kilometer probeerde Josh Tarling nog een aanval, maar de marge was klein. Philipsen bleef kalm, wachtte zijn kans af en lanceerde een vernietigende sprint die zowel de Brit als Pedersen achter zich liet.
Na honderdvierenzeventig kilometer van voortdurende gevechten besliste de Belg de etappe in slechts enkele meters en toonde hij dat hij ook kan winnen wanneer het parcours geen traditionele sprint bevordert.
De dag leverde harde beelden op, zoals die van Adam Yates, die meer dan veertien minuten verloor, en Tim Wellens, die terugkwam om hem in de moeilijkste momenten te begeleiden.