- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Regisseur vermengt rituelen uit kindertijdshorror met thema's van verlangen en veiligheid na transitie in nieuwste genreproject

Jane Schoenbrun keert terug achter de camera met een film die speelse nostalgie voor klassieke slashers combineert met een persoonlijke verkenning van seksualiteit na trauma. Het project, getiteld Teenage Sex and Death at Camp Miasma, heeft Hannah Einbinder in de hoofdrol als een queer filmmaker die wordt ingehuurd om een langlopende horrorfranchise nieuw leven in te blazen en daarbij een intense band ontwikkelt met de ervaren actrice Gillian Anderson.

Schoenbrun vindt vreugde en ritueel in horrorclichés

Schoenbrun houdt al sinds de kindertijd van het genre door raids op de horrorafdeling van de videotheek. Ze herinneren zich dat ze in de vijfde klas alle Nightmare on Elm Street-films in één week bekeken en zich aangetrokken voelde tot verhalen die licht verboden leken. De regisseur ziet slashers als meer dan alleen schrik. Veel delen bevatten ingebouwde humor en zelfbewustzijn van hun eigen formules, waardoor het kijken een gedeeld ritueel van spanning en bevrijding wordt.

Diezelfde rituele kwaliteit sprak aan toen Schoenbrun hun eigen versie wilde maken. De film laat hen onderzoeken hoe slashers al lang omgaan met genderrollen, verlangen en ideeën over afwijking. Personages als Norman Bates, Buffalo Bill en diverse gemaskerde killers hebben die spanningen al lang belichaamd, en Schoenbrun wilde die elementen in een frisse stem herwerken.

It is there in the DNA of the slasher genre that these movies are talking about fear and desire, gender and sexuality, normativity and deviance. And that’s all swimming in the toxic soup of the genre, so I wanted to remake it in my own language.

Snoep en junkfood creëren ruimte voor veilige verkenning

Bewerkte snacks komen in de film voor als meer dan decor. Schoenbrun gebruikt ze om een beschermende sfeer te signaleren waarin personages angstaanjagend of intiem materiaal kunnen confronteren zonder de controle te verliezen. Het idee is simpel: als het te intens wordt, kunnen deelnemers pauzeren en iets vertrouwds en troostends pakken, zoals een handvol gummies.

De regisseur koppelt dit beeld rechtstreeks aan de eigen ervaring van het ontwikkelen van een seksuele identiteit na transitie. Het snoep fungeert als praktische herinnering dat het verkennen van kwetsbaarheid consensueel en op elk moment omkeerbaar kan blijven.

Media vormt de werkelijkheid op complexe manieren

Schoenbrun keert vaak terug naar de relatie tussen fictie en geleefde ervaring. Ze merkt op dat culturele verhalen niet slechts in één richting stromen. De beelden en rollen die mensen van het scherm opnemen, helpen verwachtingen en gedrag vorm te geven, net zoals echte gebeurtenissen nieuwe verhalen voeden. Het herkennen van die cyclus biedt volgens Schoenbrun een weg naar meer vrijheid in hoe de samenleving zichzelf voorstelt.

Film draait nog in de bioscopen

Teenage Sex and Death at Camp Miasma draait nu in de bioscopen. Het project heeft ook Jack Haven in de rol van de franchise-killer Little Death en bouwt voort op Schoenbruns eerdere werk dat onderzocht hoe entertainment identiteit en relaties beïnvloedt.