Gepubliceerd op 18-06-2026 , 00:42

Jamie Bell viert 25 jaar Billy Elliot met gedurfde nieuwe rollen en dansdromen

De acteur praat openhartig over het gewicht van een iconisch debuut, het aanpakken van complexe personages en het balanceren van gezin met ambitieuze projecten

Vijfentwintig jaar nadat een 11-jarige uit het noordoosten van Engeland in de schijnwerpers stond als de zoon van een mijnwerker die balletdromen najaagde, bouwt Jamie Bell nog steeds aan een onderscheidende carrière. De film uit 1999 lanceerde hem naar roem, en op zijn 14e won hij een BAFTA voor beste mannelijke hoofdrol als jongste winnaar in die categorie. Die vroege triomf creëerde zowel kansen als druk die zijn pad sindsdien hebben gevormd.

Bell omarmt veeleisende rollen in Half Man

Bells recente werk omvat de HBO-miniserie Half Man, waarin hij Niall speelt, een man die door slechte keuzes in een neerwaartse spiraal belandt te midden van nieuw succes. Het zelfdestructieve arc van het personage trok hem meteen aan. Hij las eerst de zesde aflevering en herkende de rauwe verkenning van zelfhaat en gemiste kansen.

Hij kiest gewoon bij elke mogelijke gelegenheid de verkeerde beslissing. Het is deze donkere neerwaartse spiraal van zelfhaat, zelfverachting en zelfvernietiging.

— Jamie Bell, interview met Variety

Samenwerking met Greengrass vervult langgekoesterde ambitie

Bell voegt zich bij Andrew Garfield in Paul Greengrass’ The Uprising en speelt de radicale prediker John Ball tijdens de Boerenopstand van 1381. Het project dramatiseert hoe gewone mensen in opstand komen tegen een onrechtvaardige hoofdelijke belasting bedoeld om eindeloze oorlogen te financieren. Bell bewondert Greengrass al sinds hij Bloody Sunday op zijn 14e zag en beschrijft de vloeiende stijl van de regisseur als opwindend.

Gezinsprioriteiten sturen Bells carrièremogelijkheden

Bell is momenteel bezig met de opnames van de Peaky Blinders-vervolgserie, maar benadrukt de persoonlijke tol van lange draaiperiodes. Het opvoeden van drie kinderen blijft zijn hoogste prioriteit en langdurig weg zijn weegt zwaar op iedereen. Hij richt zich op efficiënt afronden van het werk zodat hij thuis kan zijn als vader.

Bell zoekt nieuwe danskansen op het scherm

Een lang geplande biopic over Fred Astaire ging niet door, waardoor Bell uitkijkt naar nieuwe fysieke rollen die putten uit zijn dansachtergrond. Hij ziet een hedendaagse tapdansfilm voor zich die draait om repetitieprocessen, het minutieuze vakmanschap achter optredens en de creatieve keuzes die beweging tot leven brengen. Tap blijft zijn favoriete vorm om te verkennen.

Op 40-jarige leeftijd reflecteert Bell op de verantwoordelijkheid die volgde op zijn doorbraak en de gestage groei die nodig was om daarbovenuit te stijgen. Hij blijft nieuwsgierigheid, eerlijkheid en persoonlijke ontwikkeling waarderen als essentieel voor blijvende artistieke vooruitgang.