Jacob Kaplan heeft een volgersschare opgebouwd door de ongemakkelijke, hyper-specifieke momenten uit de middelbare school te verwerken in zijn Instagram Reels. Een recente post vat de sfeer perfect samen: “POV: It’s the 2011 middle school dance and I’m flirting with you HARD.” De personages van de 28-jarige comedian omvatten de jongen wiens logeerpartij iedereen wil ontvluchten, het kind dat stuntelt in een praatje met de ouder van een vriend, en de kampeerder die grootse verhalen ophangt aan zijn vrienden uit de buurt.
Die online fragmenten leidden rechtstreeks tot Tiny Fugitives, een nieuwe R-rated zomerkampkomedie die een groep preteens volgt die vastbesloten zijn om voor altijd op kamp te blijven. Ze ontwijken een vastberaden 50-jarige counselor terwijl ze vriendschappen, verliefdheden en het soort kleinschalige drama navigeren dat op twaalfjarige leeftijd enorm aanvoelt. Kaplan verschijnt kort als een gitaarspelende counselor. De film heeft Benjamin Pajak in de rol van Jacob Udell en verschijnt op 18 september in de bioscoop en on demand via Inaugural Entertainment.
Kaplan begon het idee in 2021 te ontwikkelen als televisiepilot terwijl hij werkte als writers’ assistant bij Saturday Night Live. Het script bereikte filmmaker Michael Lewen, en samen breidden ze het uit tot een speelfilm die Lewen regisseerde. Ze werkten samen met Point Grey Pictures, het bedrijf van Seth Rogen en Evan Goldberg achter de vergelijkbaar getoonde film “Good Boys”. De productie ondervond lange vertragingen door stakingen in de sector, maar het project overleefde en bereikt deze maand het publiek.
Toen ik aan deze film begon te werken, was ik 23. Ik wist niets van het maken van films. Als ik toen had geweten hoe moeilijk het zou zijn om deze film te maken, zou ik hebben gedacht dat hij nooit zou worden voltooid. Die naïviteit hielp me.
De filmmakers zochten uitgebreid naar jonge performers die authentiek aanvoelden in plaats van te gepolijst. Casting director Jess Kelly organiseerde groepssessies in een park in Los Angeles, compleet met kampachtige spelletjes zoals eiergooien en gezichtsschilderen. Ouders kregen vroege scriptfragmenten die de taal in de film duidelijk maakten, maar velen omarmden het project toen ze begrepen dat het de bedoeling was de emoties van de personages eerlijk te behandelen.
Kaplan merkt op dat veel van de humor voortkomt uit mismatchende belangen: alledaagse gebeurtenissen voelen levensveranderend voor de personages. Een opvallend geïmproviseerd moment kwam van jonge acteur Aaron Harris als Charness, die een onverwachte regel over “third base” afleverde die de crew verbijsterde. Andere grappen verwijzen naar verouderde technologie of culturele uitdrukkingen die de kinderen maar half begrijpen, wat een extra laag realisme toevoegt.
De rol van de vasthoudende counselor Bob werd vanaf de eerste concepten met Johnny Knoxville in gedachten vormgegeven. De ervaringen van de “Jackass”-ster als vader in het echte leven en zijn comfort met fysieke comedy maakten hem een ideale keuze voor de vrijgevochten maar ouder wordende kampfiguur. Stuntteams werkten zorgvuldig rond Knoxville, hoewel hij vaak aandrong op intensere sequenties. Kaplan zegt dat de acteur zowel de verwachte ondeugendheid als onverwachte emotionele diepgang toevoegde.
Kaplan schrijft het succes van het project toe aan doorzettingsvermogen en een focus op persoonlijke humor. Hij maakte zijn video’s nooit met carrièreplannen in gedachten; hij maakte simpelweg de sketches die hij zelf grappig vond. Zijn slotboodschap aan anderen is eenvoudig: maak wat goed voelt voor jou, blijf experimenteren en laat de comedy de weg wijzen.