Ivan McClellan belicht het moderne zwarte rodeoleven in nieuw boek Eight Seconds: Legacy in Motion

De fotograaf richt zijn lens op een levendige gemeenschap die traditie, stijl en atletische veerkracht combineert, voorafgaand aan de release in de herfst van 2026.

Al meer dan tien jaar documenteert fotograaf Ivan McClellan zwarte cowboys en cowgirls wier verhalen veel verder reiken dan het eenzame-rangerbeeld dat Hollywood lang heeft uitgedragen. Zijn werk toont een levende cultuur die geworteld is in familietraditie, sportieve competitie en persoonlijke stijl en die zich blijft ontwikkelen.

Nieuw boek viert een gemeenschap in beweging

Het aankomende hardcoverboek Eight Seconds: Legacy in Motion, uitgegeven door Damiani, bevat 91 eerder ongeziene foto’s over 112 pagina’s. Het bouwt rechtstreeks voort op McClellans release uit 2024, Eight Seconds: Black Rodeo Culture, en verschijnt in de herfst van 2026. Het project richt zich op de mensen die binnen de zwarte rodeokringen wedijveren, trainen en gezinnen stichten, in plaats van op historische correctie.

McClellan, die met het project begon nadat hij in 2015 zijn eerste zwarte rodeo bezocht, benadrukt aanwezigheid boven agenda. Hij heeft jarenlang het land door gereisd, relaties opgebouwd met ruiters en hun families en zowel de intensiteit in de arena als de rustigere momenten daarbuiten vastgelegd.

Ik ben als eenzaam thuisblijvend kind obsessief westerns op tv gaan kijken. Iedereen was wit, behalve één keer: er was een aflevering van The Rifleman met Sammy Davis Jr. en Sheriff Bart in Blazing Saddles. Ik dacht dat een zwarte cowboy meer een grap was dan de realiteit.

— Ivan McClellan, Interview over zijn fotografische reis

Omslagster Kortnee Solomon staat voor generatiecontinuïteit

De zeventienjarige cowgirl Kortnee Solomon staat op de cover van het nieuwe boek. Solomon is een ruiter van de vierde generatie en wordt omringd door paarden terwijl ze een opvallend shirt met honderd-dollarbiljetten draagt. McClellan fotografeerde haar voor het eerst op negenjarige leeftijd in Hempstead, Texas, samen met haar moeder Kanesha Jackson.

Het portret vangt zowel de bravoure van de jeugd als het gewicht van de overgeërfde traditie. Solomons aanwezigheid laat zien hoe jongere deelnemers de cultuur op hun eigen voorwaarden vormgeven terwijl ze diepe familiebanden behouden.

Stijl en inhoud versmelten in de arena

McClellans beelden benadrukken de fusie van klassieke westerse elementen met moderne mode. Ruiters verschijnen in cowboyhoeden gecombineerd met sneakers, of met boxvlechten die achter hen aan wapperen in volle vaart. Deze visuele contrasten weerspiegelen de langdurige praktijk van de gemeenschap om culturele vormen te remixen.

Zwarte mensen hebben altijd dit ongelooflijke vermogen gehad om iets te nemen, te remixen en een geheel nieuwe visuele taal te creëren. Dat hebben we gedaan met muziek, mode, eten en vrijwel elk ander deel van de Amerikaanse cultuur. Cowboycultuur is niet anders.

— Ivan McClellan, Bespreking van esthetische innovatie

Offers liggen ten grondslag aan het spektakel

Achter de competitie schuilt een aanzienlijke persoonlijke en financiële inzet. Veel deelnemers hebben een fulltimebaan, voeden kinderen op en reizen lange afstanden in het weekend. De kosten voor paardenverzorging en inschrijfgelden overtreffen vaak het prijzengeld, maar families zetten de traditie voort als een gedeeld erfgoed.

Documentaire breidt het verhaal uit

McClellan ontwikkelt een documentaire die de werkelijkheid achter de heroïsche beelden onderzoekt. Na meer dan tien jaar toegang wil hij zowel de triomfen als de alledaagse druk tonen, inclusief de spanning tussen onoverwinnelijkheid in de arena en het leven daarbuiten.

Fotografie stelt me in staat deze heroïsche, bijna mythologische beelden van mensen te creëren. Maar met film kunnen we onderzoeken wat er na de foto gebeurt.

— Ivan McClellan, Opmerkingen over de overstap naar film

Culturele zichtbaarheid ontmoet blijvende traditie

Recente mainstreamaandacht, waaronder Beyoncé’s Cowboy Carter-project, heeft de interesse in westerse esthetiek vergroot. McClellan verwelkomt de exposure, maar benadrukt dat rodeodeelnemers zich blijven inzetten ongeacht trends. Hij organiseert ook 8 Seconds Rodeo-evenementen die diverse uitingen van westerse stijl verwelkomen.

Het werk sluit aan bij eerdere inspanningen zoals de documentaire Black Rodeo uit 1972 en recentere producties als The Harder They Fall en de serie High Horse: The Black Cowboy. McClellan positioneert zijn eigen bijdrage als diep persoonlijk, gebouwd op duurzame relaties in plaats van eenmalige bezoeken.

Een doel van herkenning en verwondering

McClellan hoopt dat het boek en de documentaire jonge zwarte kijkers in staat stellen zichzelf te herkennen in de cultuur waartoe ze al behoren, terwijl bredere publieken een verhaal leren herkennen dat al lang zichtbaar is. Eight Seconds: Legacy in Motion staat gepland voor release in de herfst van 2026.

Tags bij dit artikel