Invisible Agent maakte van de klassieke Invisible Man een spionagethriller uit de Tweede Wereldoorlog

Het Universal-vervolg uit 1942 stuurde de held van de franchise op een oorlogsmissie en verlegde de serie richting comedy en avontuur

Fans van klassieke horror kennen de Universal Monster-films die liepen van het begin van de jaren dertig tot halverwege de jaren vijftig. The Invisible Man (1933) staat onder de belangrijkste titels naast Dracula, Frankenstein en The Wolf Man, die allemaal een vroeg gedeeld universum vormen met meerdere sequels en crossovers.

The Original Invisible Man Established a Lasting Sci-Fi Premise

Geregisseerd door James Whale en gebaseerd op de roman uit 1897 van H.G. Wells, speelde de film uit 1933 Claude Rains als dr. Jack Griffin. De chemicus ontdekt een formule voor onzichtbaarheid maar kan die niet terugdraaien, wat leidt tot een morele neergang die misdaad en chaos aanwakkert. Geavanceerde effecten en Rains' intense spel hielden het verhaal boeiend, met bijrollen van Una O'Connor en Dwight Frye die bekende gezichten uit andere Universal-successen toevoegden.

Invisible Agent Deployed the Formula in Wartime Espionage

In 1942 ging het concept een nieuwe richting op met Invisible Agent. Het verhaal volgt Frank Griffin Jr., kleinzoon van de oorspronkelijke onzichtbare chemicus, die wordt benaderd door nazi- en Japanse agenten die de formule willen hebben. Hij ontsnapt en biedt zijn diensten aan de Amerikaanse regering aan, waarbij hij instemt om zelf onzichtbaar te worden voor een missie in Duitsland om een lijst van vijandelijke spionnen te stelen.

De film combineert spionage met lichtere momenten. Frank, gespeeld door Jon Hall, is geen ervaren agent. Hij wordt dronken, speelt streken met Duitse soldaten en krijgt een romance met een Duitse saboteuse genaamd Maria. Peter Lorre verschijnt als de Japanse agent Ikito, terwijl Conrad Veidt een nazi-officier speelt.

The Series Shifted From Horror to Comedy and Visual Gags

Eerdere sequels waren al weggegaan van de griezelelementen. De film The Invisible Woman uit 1940 neigde naar farce en Invisible Agent zette die trend voort als een spionagekomedie die de nazi's belachelijk maakt. De hoge inzet blijft, maar de terreur van de originele roman en de film uit 1933 maakt plaats voor humor en slimme effecten.

Latere delen gingen verder de comedy-kant op. Het personage keerde terug in Abbott and Costello Meet Frankenstein (1948) met Vincent Price als stem en daarna in Abbott and Costello Meet the Invisible Man (1951).

Modern Takes Revived the Core Power-Corruption Theme

Critici hebben opgemerkt dat Invisible Agent het centrale idee mist van onzichtbaarheid die het personage naar ongecontroleerde macht drijft. Een reboot uit 2020 onder regie van Leigh Whannell herstelde die scherpte met een verhaal over misbruik en stalking met Elisabeth Moss in de hoofdrol. Plannen voor een versie met Johnny Depp in het kortstondige Dark Universe werden nooit uitgevoerd.

De roman van Wells uit 1897 blijft de basis. De verkenning van macht zonder verantwoording blijft nieuwe versies inspireren, bijna een eeuw filmgeschiedenis lang.

Tags bij dit artikel