De grand prix van Brazilië op Interlagos slaagde erin wat de meeste recente races niet lukte: het enthousiasme voor de Formule 1 terugbrengen bij wie genoeg had van eindeloze wachttijden door regen.
Zaterdag werd de kwalificatie na een mislukte poging en een uur onderbreking stilgelegd, met herhaalde beelden van de safetycar en coureurs die in en uit hun auto stapten. Toch besloot wedstrijdleider Rui Marques door te gaan met Q1 om te voorkomen dat het daglicht opraakte.
Zodra hij uit de auto stapte, waarschuwde George Russell dat de omstandigheden voor de race op de limiet zaten. Het voorstel van de columnist is duidelijk: starten achter de safetycar met veel waterbanden en, als er voldoende grip is, gewoon doorgaan. De waternevel en het zicht leveren problemen op, maar de grootste schade aan het spektakel ontstaat wanneer de klasse de uitdaging uit de weg gaat.
In de race op zondag reden de coureurs met zachte droogweerbanden op een natte baan. Als het circuit voldoende veiligheid biedt, moet je het proberen. De angst die is overgebleven van Spa, waar niet meer in de regen wordt gereden, mag zich niet uitbreiden naar alle grands prix.
Het stuk keert zich ook tegen hittebeperkende maatregelen zoals koelvesten of extra luchtinlaten. Dergelijke oplossingen waren vroeger ondenkbaar. Een uitgeputte coureur toont dat de sport nog steeds een echte uitdaging is. Alles wat onzekerheid of fouten veroorzaakt, verdient applaus.
In Qatar in 2026 wordt het hitteprotocol weer van kracht na de ervaring in Losail drie jaar geleden, toen de verstikkende lucht voor duizeligheid zorgde en enkele coureurs bijna flauwvielen. Die coureurs werden toen als helden beschouwd.
Sinds de dood van Jules Bianchi in 2014 is de focus op veiligheid maximaal en dat verdient lof. Toch blijft de autosport een risicosport. Het besluit om in Brazilië te racen was de moeite waard en leverde een onvergetelijk weekend op met de klassieke sfeer van Interlagos, een circuit voor dappere coureurs.