De Villarreal beleeft een moeilijke seizoensstart die al voor ongerustheid zorgt in de club. Zonder overwinningen in LaLiga of in de Champions League, bevindt het team zich in de degradatiezone en klinken de alarmbellen luid in La Cerámica.
Trainer Iñigo Pérez nam alle verantwoordelijkheid op zich na de nederlaag tegen Betis in het Estadio de la Cerámica. In verklaringen aan de media toonde de coach zich zeer zelfkritisch en gaf hij toe dat hij nog geen manier heeft gevonden om de situatie van de groep om te keren.
Als ik een verklaring had, zou ik er een oplossing voor hebben. Ik haal het niveau niet. Ik blijf aandringen tot het lukt. Ik weet niet of het angst, vrees of onmacht is. We moeten serieus nadenken over de toestand waarin we als groep verkeren en beslissingen nemen.
Pérez benadrukte dat het beeld van het team na rust bijzonder schadelijk is voor zowel het zelfvertrouwen als het collectieve vertrouwen. Volgens de trainer bemoeilijkt dit gevoel het herstel enorm en laat het niets positiefs over van de wedstrijd.
De tweede helft is schadelijk. Zowel voor ons zelfvertrouwen als voor ons vertrouwen. Voor alles wat we hadden opgebouwd en de dingen waar we ons aan konden vastklampen. Dit gevoel dat de tweede helft oproept, doet ons pijn; opstaan vanuit die situatie is erg moeilijk, maar het moet. Vandaag kan ik niets positiefs redden.
De coach erkende dat er onrust heerst in de kleedkamer en dat het team elke positieve situatie moet creëren, hoe klein ook. Hij gaf echter toe dat de huidige momenten extra zwaar wegen op de resultaten en dat hij als trainer zijn verantwoordelijkheid niet kan ontlopen.
Ik denk dat het aan het gebrek aan capaciteit van de trainer ligt. Daar moet ik op ingrijpen. Naar mezelf kijken en zien wat ik kan doen om dit te veranderen.
Pérez was duidelijk over de huidige toestand van de groep. Dertig minuten na de wedstrijd bestaat er geen enthousiasme voor wat komt en positief denken helpt op dit moment niet. De trainer benadrukte dat het team nu slecht presteert en dat er serieuze beslissingen moeten worden genomen.
We hoeven geen doekjes te winden. Dertig minuten na de wedstrijd bestaat er geen enthousiasme voor wat komt. Morgen misschien wel, maar nu niet. Positief denken, dat zo in de mode is, helpt ons niet. Op dit moment gaat het slecht met ons.