Er zijn momenten die voor altijd in het collectieve geheugen blijven hangen. Het doelpunt van Andrés Iniesta in Johannesburg op 11 juli 2010, waarmee Spanje zijn eerste wereldtitel pakte, is daar een van. Miljoenen mensen gingen die avond de straat op om het te vieren. Zestien jaar later staat de selectie opnieuw in een finale, maar de context is nu compleet anders.
Niet alleen de spelers zijn veranderd. Ook de technologie, de sociale media, de prijzen, de manier waarop men de sport volgt en zelfs de beelden die vroeger normaal leken en nu tot felle discussies zouden leiden, zijn geëvolueerd.
Weinige beelden hebben in het Spaanse sportleven zo'n grote impact gehad als de kus die Iker Casillas Sara Carbonero gaf tijdens het interview na de finale. Die scène ontroerde miljoenen kijkers en werd een van de meest iconische foto's van het jaar.
De foto is onvergetelijk omdat Sara Carbonero destijds als journaliste werkte en de kus live tijdens de uitzending plaatsvond. In het huidige WK vervult geen enkele partner van de Spaanse spelers die rol, waardoor een vergelijkbare scène onmogelijk is.
Het dichtst in de buurt komt misschien Lamine Yamal die zijn vriendin, de influencer Inés García, kust na een wedstrijd, al zou het dan om een privéviering gaan en niet om een moment dat live op televisie wordt uitgezonden zoals zestien jaar geleden.
In 2010 begon WhatsApp gebruikers te winnen. Instagram was net gelanceerd en maar weinig Spanjaarden gebruikten het. TikTok bestond nog niet en niemand kon zich voorstellen dat miljoenen mensen een wedstrijd zouden becommentariëren met korte video's.
Ook Reels, live-uitzendingen op Twitch, Instagram-notities en generatieve kunstmatige intelligentie bestonden nog niet. Met een AI praten alsof het een persoon was, hoorde toen thuis in sciencefictionfilms; vandaag is het dagelijkse routine voor miljoenen gebruikers.
Die zomer jaagde Leo Messi nog op zijn eerste wereldtitel en had hij slechts één Ballon d'Or gewonnen. Sindsdien heeft hij een van de indrukwekkendste palmares in het voetbal opgebouwd en staat hij op acht onderscheidingen.
Ondertussen waren sommige spelers van de huidige Spaanse selectie nog niet eens begonnen aan de basisschool. Lamine Yamal was pas drie jaar oud toen Andrés Iniesta het belangrijkste doelpunt in de geschiedenis van het Spaanse voetbal scoorde.
Een brood kostte destijds ongeveer 0,80 euro, een biertje rond de 1,50 euro en een volle tank was aanzienlijk goedkoper dan nu. Naar de bioscoop gaan, een telefoon kopen of de dagelijkse boodschappen doen betekende een heel andere financiële inspanning dan vandaag, in een tijdperk van jarenlange inflatie.
Spanje keert zestien jaar later terug in een WK-finale. Het doel blijft hetzelfde: de beker omhooghouden. Al het andere, van technologie tot de manier van vieren, is sinds die onvergetelijke avond van Iniesta's goal volledig veranderd.