In de zomer van 2016 ontdekte een amateurduiker die op zoek was naar prehistorische fossielen voor de kust van Florida, Verenigde Staten, een vondst die het begrip over de inheemse gemeenschappen in de regio veranderde. Wat begon als een routine duik eindigde met de ontdekking van menselijke resten onder de wateren van de Golf van Mexico.
Latere onderzoeken bevestigden dat de ontdekking overeenkwam met een oud inheems kerkhof bekend als Manasota Key Offshore. De vindplaats bevat menselijke resten en houten palen verbonden met begrafenispraktijken van meer dan 7200 jaar geleden, tijdens de archaïsche periode.
De archeologen gebruikten niet-invasieve technieken zoals sonar en magnetometrie om het gebied te verkennen zonder het terrein te verstoren. Dankzij deze methoden identificeerden ze minstens 11 individuen: zeven volwassenen, twee baby's en resten van twee personen in de foetale fase. Ook haalden ze 49 grafgiften boven, waaronder vezelkoorden, houten palen en bewerkte schelpen.
Een bepalende factor in de preservatie was de veenlaag die de bodem van de oude vijver bedekte. Dit plantaardige materiaal vertraagde de ontbinding en zorgde ervoor dat talrijke organische resten eeuwenlang bewaard bleven.
De vindplaats ligt momenteel ongeveer 6,4 meter diep. Echter, 7200 jaar geleden lag het zeeniveau ongeveer negen meter lager dan nu, waardoor het kerkhof een zoetwaterplas op het vaste land vormde. De geleidelijke stijging van het waterpeil overstroomde het gebied en zette het onder water.
Deze ontdekking levert waardevolle gegevens op over hoe de inheemse gemeenschappen die Florida in het verleden bewoonden leefden en hoe het landschap eruitzag voordat de zee het bedekte.