Ingvild Søderlind confronteert Noorwegen met neonazistisch verleden in 'The Murder of Benjamin'

De film belicht de moord op tiener Benjamin Hermansen in 2001 en de blijvende impact op racisme in Noorwegen.

Noorse regisseur Ingvild Søderlind beschrijft de steekpartij waarbij de tiener Benjamin Hermansen in 2001 om het leven kwam als een keerpunt dat het hele land schokte.

Hermansen, geboren uit een Noorse moeder en een Ghanese vader, werd het slachtoffer van neonazistische aanvallers tijdens een golf van extreemrechtse ideologieën in de jaren negentig.

Film sluit groot Noors festival af te midden van hernieuwde relevantie

Haar speelfilm "The Murder of Benjamin" is het sluitstuk van de 54e editie van het Norwegian International Film Festival Haugesund. Het lukte niet eenvoudig om financiering te vinden, omdat veel investeerders zich verzetten tegen het tonen van de daders op het scherm.

Søderlind werkte samen met producent Thomas Robsahm van Nordisk Film Production om het project te realiseren. Tijdens de productie bleek hoe actueel het onderwerp is geworden nu extremistische groepen weer terrein winnen.

Meerdere perspectieven sturen het verhaal

Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Hermansen, zijn moordenaars en zijn moeder Marit, die tot haar dood in 2019 bleef strijden voor gerechtigheid. Marit werd een vooraanstaand gezicht in de strijd tegen racisme en startte schoolprojecten om vooroordelen tegen te gaan.

Søderlind merkt op dat de rol van Marit tijdens de ontwikkeling groter werd. Als blanke filmmaker voelde ze zich verplicht Marits perspectief centraal te stellen, omdat ze zich bewust was van haar eigen beperkte begrip van racisme in het dagelijks leven.

Cast en thema's van verbondenheid

Laila Goody speelt Marit Hermansen, Elikem Leon Akpan vertolkt Benjamin en Magnús Blöndal Jóhannson speelt een van de daders. De regisseur wilde de dader neerzetten als iemand die extremisme omarmt op zoek naar identiteit en veiligheid.

De neonazistische scene in Oslo uit die tijd presenteerde zich als beschermer van de samenleving, maar de film benadrukt juist mensen die aan de rand van de maatschappij staan en hun gezamenlijke zoektocht naar acceptatie.

Eerlijke weergave leidt tot debat en kritiek

Søderlind hield de titel bewust direct om aan te geven dat de film geen blad voor de mond neemt. De trailer ontving al haatreacties die gemodereerd moesten worden. Ze verwacht gemengde reacties, waaronder begrip voor de daders bij sommige kijkers, maar hoopt dat het gesprek vooral gaat over alledaags racisme en microagressies.

Sometimes we say that words are harmless. They aren’t harmless.

— Ingvild Søderlind, Interview with Variety

Benjamin wordt neergezet als een gewone Noorse tiener wiens leven plotseling eindigt. De film idealiseert hem niet, maar toont een doorsnee jong leven dat abrupt wordt afgebroken.

Schoolscreenings moeten verantwoordelijkheid stimuleren

De film, die internationaal wordt verkocht door TrustNordisk, zal langs scholen toeren voor gesprekken na de vertoning. Søderlind put uit eerdere ervaringen met multiculturele jongeren, waaronder scènes met politiecontroles die aansluiten bij echte ervaringen van jongeren van kleur.

Haar doel is om het publiek te laten inzien dat iedereen een rol speelt in het creëren van inclusieve omgevingen en het behandelen van anderen met respect.

Tags bij dit artikel