Mexicaans-Salvadoraanse regisseur Tatiana Huezo is eregast op de komende editie van IDFA, het International Documentary Film Festival Amsterdam, dat van 12 tot en met 22 november plaatsvindt.
Het festival vertoont een complete retrospectief van Huezo’s films, samen met haar persoonlijke selectie van tien favoriete titels. Een uitgebreid podiumgesprek met de filmmaker vormt het centrale onderdeel van het programma.
De festivalorganisatie prees Huezo om haar oeuvre waarin documentaire en fictie samenvloeien en waarin wordt onderzocht hoe georganiseerde misdaad en politieke onrust gezinnen en gemeenschappen raken. Haar aanpak berust op zorgvuldige observatie en een verfijnde aandacht voor beeld en geluid, waardoor persoonlijke herinneringen via sfeer en intiem vertellen naar voren komen.
Huezo trok voor het eerst brede aandacht met haar debuutfilm "The Tiniest Place" uit 2011. De film, die op meer dan tachtig festivals draaide en de prijs voor beste film won op Visions du Réel, portretteert een afgelegen Salvadoriaans dorp dat nog steeds getekend is door de herinneringen aan een bloedbad tijdens de burgeroorlog.
Haar eerste fictiefilm, "Prayers for the Stolen" (2021), volgt meisjes die opgroeien op het Mexicaanse platteland te midden van de gevaren van mensenhandel verbonden aan drugskartels. De door IDFA ondersteunde documentaire "The Echo" (2023) biedt een rustige blik op de kindertijd in een Mexicaans dorp, waarbij alledaagse vreugde wordt afgewogen tegen onderliggende ontberingen. Het project werd in 2021 gepitcht op IDFA Forum en ontving later de prijs voor beste documentaire op de Berlinale 2023.
De Dead Angle-sectie van dit jaar, getiteld Common Ground, sluit een driejarige focus af op thema’s die buiten het alledaagse zicht liggen. Na programma’s over Borders in 2024 en Institutions in 2025 onderzoekt het laatste deel hoe mensen zich verenigen via grootschalige solidariteitsacties, collectief verzet, gewoon gemeenschapsleven en de rol van de openbare ruimte.
Verschillende films behandelen solidariteit in crisistijden. Shinsuke Ogawa’s documentaire uit 1968 registreert boeren en studenten die protesteren tegen de uitbreiding van luchthaven Narita in Tokio. Barbara Kopple’s Oscarwinnende "American Dream" (1990) volgt een langdurige staking bij een vleesverpakkingsfabriek in Minnesota.
Andere selecties belichten alledaagse vormen van verbinding. Paweł Łoziński’s "The Balcony Movie" maakt van toevallige ontmoetingen op de stoep, gefilmd vanaf een balkon in Warschau, een portret van het buurtleven. José Luis Guerín’s "Work in Progress" (2001) toont hoe gentrificatie zowel een wijk in Barcelona als de relaties daarbinnen verandert. Felipe Bustos Sierra’s "Everybody to Kenmure Street" (2026) vertelt hoe bewoners van Glasgow de deportatie van twee buren wisten te voorkomen.
De volledige Dead Angle-selectie wordt op 13 oktober bekendgemaakt.
IDFA DocLab viert zijn twintigste editie onder het thema Shared Realities. Het programma blikt terug op twee decennia interactief en immersief documentairewerk en kijkt vooruit naar toekomstige gezamenlijke ervaringen. Het valt samen met de lancering van een internationaal consortium met dezelfde naam dat kunstenaars, onderzoekers en culturele organisaties samenbrengt om immersieve kunst te ontwikkelen en te ondersteunen.
De exposities vinden plaats in de Brakke Grond, ARTIS-Planetarium, Droog en Tobacco Theatre. De volledige DocLab-selectie wordt in oktober bekendgemaakt.
Een speciale spotlight vestigt opnieuw de aandacht op de pionierende Amerikaanse filmmaker, producent, editor en acteur William Greaves (1926–2014). Het programma belicht zijn inventieve benadering van sociale en politieke observatie en zijn verkenning van de zwarte geschiedenis, cultuur en collectieve actie.
Nieuw is "Once Upon a Time in Harlem" (2026), een cinéma vérité-film op 16mm die een reünie van de Harlem Renaissance in 1972 in het appartement van Duke Ellington vastlegt. De film werd postuum afgemaakt door Greaves’ zoon en kleindochter, David en Liani Greaves. De cultklassieker "Symbiopsychotaxiplasm: Take One" (1971) maakt van een fictieopname in Central Park een studie van een in opstand komende crew. "The Fight (The William Greaves Director's Cut)" (1973) registreert de geladen sfeer rond de titelgevecht tussen Joe Frazier en Muhammad Ali.