Het verhaal van hoe Sylvester Stallone flinke bedragen voor zijn scenario weigerde om zelf de hoofdrol in Rocky te kunnen spelen, is al jaren een van de meest aansprekende underdogverhalen uit Hollywood. Nu brengt Peter Farrelly dat verhaal tot leven in I Play Rocky, een publieksvriendelijke biopic die in première ging in de Special Presentations-sectie van het Toronto Film Festival. De film komt op 6 november 2026 in de bioscopen via Amazon MGM Studios, precies vijftig jaar na de originele film.
Centraal in het succes van de film staat Anthony Ippolito, wiens vertolking van Stallone opvallend authentiek aanvoelt. Recensenten merken op dat Ippolito de rol zo volledig in zich opneemt dat het meer is dan imitatie: hij vangt de passie, kwetsbaarheid en vastberadenheid van de aspirant-acteur en -schrijver. De prestatie draagt het verhaal van de vroege audities tot de gespannen onderhandelingen die het project bijna lieten mislukken.
Het scenario van Peter Gamble volgt een lineaire lijn en toont de vroege worstelingen van Stallone in Hollywood. We zien hem bijklussen, auditie doen voor adultfilms, een hond genaamd Butkus adopteren en zijn toekomstige vrouw Sasha ontmoeten in een bioscoop. Het kantelpunt komt wanneer producers Irwin Winkler en Robert Chartoff zijn script ontdekken nadat hij het in hun weekendlectuur heeft gestopt. Dat leidt tot interesse in zijn schrijftalent en het ontstaan van het Rocky-concept tijdens een baravond met een Muhammad Ali-wedstrijd.
Stallone weigert het scenario te verkopen zonder zelf de hoofdrol te spelen, wat de spanning opvoert. De bedragen stijgen fors, maar hij blijft standvastig, precies zoals de geest van het personage dat hij creëerde. De film reconstrueert de uiteindelijke deal met een budget van 1 miljoen dollar, inclusief clausules die hem uit het project hadden kunnen zetten.
Farrelly en zijn team besteden veel aandacht aan de details van de periode in cinematografie, productieontwerp en kostuums. Opvallende scènes zijn een chaotische poging om apparatuur te verstoppen voor vakbondsmensen tijdens een niet-toegestane opname in Philadelphia en de introductie van de Steadicam tijdens de iconische trainingsscène de trappen op. Een geïmproviseerde emotionele scène met het personage Mickey van Burgess Meredith, oorspronkelijk ter plekke bedacht door Stallone, krijgt een krachtige reconstructie die als hoogtepunt wordt ervaren.
De bijrollen, waaronder AnnaSophia Robb als Sasha, PJ Byrne en Toby Kebbell als de producers, Tracy Letts als een sceptische studio-executive en anderen die Talia Shire en Carl Weathers spelen, vormen een overtuigend ensemble. Farrelly, bekend van Green Book, levert opnieuw een opbeurend verhaal dat doorzettingsvermogen en de gezamenlijke spirit van het filmmakerschap viert.
In een jaar waarin Rocky vijftig jaar geleden voor het eerst het publiek veroverde en een franchise lanceerde, keert I Play Rocky terug naar die bescheiden beginjaren met nieuwe energie. De film eindigt met een post-creditscène die verwijst naar de echte geschiedenis en herinnert kijkers eraan waarom de originele film zo diep raakte.