Hugh Jackman draagt The Death of Robin Hood met echo's van Logan

Michael Sarnoski's nieuwe film deelt thema's over vaderschap en verouderende helden met James Mangolds Wolverine-finale, maar onderscheidt zich door zijn tragische structuur

Michael Sarnoski heeft zich snel een eigen stem in de filmwereld verworven. Met slechts drie films op zijn naam levert hij emotioneel gelaagde verhalen die onderzoeken wat mensen achterlaten als ze er niet meer zijn. Zijn nieuwste film, The Death of Robin Hood, zet die verkenning voort door de ogen van een ouder wordende outlaw.

Sarnoski onderzoekt nalatenschap in drie verschillende films

Sarnoski schreef en regisseerde al zijn projecten, waaronder Pig en A Quiet Place: Day One. In deze werken confronteren de hoofdpersonen de impact die ze op de wereld hebben gemaakt en de sporen die ze hopen achter te laten. Deze focus op nalatenschap nodigt uit tot vergelijkingen met andere regisseurs die vergelijkbare thema's behandelen, met name James Mangold.

Mangold en Sarnoski richten zich allebei op reputaties en eindes

Mangold onderzoekt al langer personages die worstelen met hun verleden en publieke imago. Zijn twee Wolverine-films springen daarbij in het oog. De film Logan uit 2017 geeft het personage een definitief afscheid dat veel moderne franchises vermijden. Hugh Jackman neemt in dat verhaal opnieuw de rol op zich van de vermoeide mutant en vertolkt nu de legendarische boogschutter in Sarnoski's nieuwe film.

Jackman speelt gebrekkige helden die jonge meisjes beschermen

Beide films plaatsen Jackman in vrijwel identieke narratieve structuren. In Logan zorgt de titelheld voor een jonge mutant genaamd Laura terwijl zijn genezende krachten afnemen. In The Death of Robin Hood biedt de outlaw onderdak aan Little Margaret, de dochter van zijn gevallen metgezel Little John. De aanwezigheid van deze meisjes verzacht de verharde mannen en laat Jackman lagen van vaderlijke warmte onder een ruwe buitenkant tonen.

Verschillende genres zorgen voor verschillende tonen en conclusies

Ondanks de structurele parallellen behoren de films tot aparte tradities. Logan leunt sterk op westernconventies, met de sfeer van een ouder wordende revolverheld die verwijst naar klassiekers als Shane. The Death of Robin Hood, gebaseerd op een 17e-eeuws ballad, volgt een tragisch pad in de stijl van Shakespeare. Robin ondervindt de gevolgen van zijn gewelddadige verleden zonder pogingen die te verzachten of te verontschuldigen.

De slotscènes benadrukken dit verschil. Logan vindt zijn einde in een heldhaftig gevecht. Robin laat zich doden door een vrouw wier familie hij ooit vernietigde, als een vorm van gerechtigheid. Beide verhalen eindigen met de oudere mannen die hun nalatenschap op betekenisvolle wijze doorgeven aan de volgende generatie.

Jackman rondt een thematische boog af in grote rollen

De combinatie van deze vertolkingen onderstreept Jackmans talent om complexe vaderfiguren neer te zetten. The Death of Robin Hood draait nu in de bioscopen en biedt het publiek opnieuw de kans om de acteur te zien schitteren in een mythisch personage dat worstelt met sterfelijkheid en verlossing.