Hope Clarke, voor Tony genomineerde choreograaf van Jelly’s Last Jam, overlijdt op 85-jarige leeftijd

De actrice, zangeres en danseres werkte vaak samen met George C. Wolfe en trad op met gezelschappen van Katherine Dunham en Alvin Ailey.

Hope Clarke, de geprezen actrice, zangeres, danseres en choreograaf wiens werk een Tony Award-nominatie opleverde voor de musical Jelly’s Last Jam uit 1992, is overleden. Ze was 85.

Hope Clarke overleed donderdag in haar huis in Murfreesboro, Tennessee, aan complicaties van een kwaadaardige hersentumor, bevestigde familie lid Donelle Chisolm.

Broadway-carrière besloeg decennia

Vroeg in haar carrière was Clarke hoofd danseres bij gezelschappen van Katherine Dunham en Alvin Ailey. Ze maakte zes Broadway-optredens tussen 1960 en 1985.

Haar filmrollen omvatten een lerares in een achterstandswijk in Sidney Poitiers A Piece of the Action uit 1977 en de moeder van Jean-Michel Basquiat, gespeeld door Jeffrey Wright, in Julian Schnabels biopic Basquiat uit 1996.

Tony-nominatie voor choreografie van Jelly’s Last Jam

George C. Wolfe huurde Clarke in om Jelly’s Last Jam te choreograferen, dat in april 1992 op Broadway in première ging. De productie liep meer dan 560 voorstellingen en ontving 11 Tony-nominaties, waaronder voor beste musical. Gregory Hines en Tonya Pinkins wonnen Tonys voor hun optredens.

Clarke en Wolfe werkten samen aan bijna een dozijn toneelstukken, waaronder de Broadway-revival van Caroline, or Change uit 2004 en A Free Man of Color in 2010-11.

Wortels in Washington en vroege doorbraken

Geboren als de jongste van twee zussen in Washington op 23 maart 1941, volgde Clarke een opleiding aan de Alma Davis Dance School en bij het balletgezelschap van Doris W. Jones. Na haar afstuderen aan Spingarn High School sloot ze zich in 1959 aan bij de tournee van West Side Story in Chicago en verscheen later in de Broadway-terugkeer.

Andere Broadway-kredieten waren Kwamina in 1961, Hallelujah, Baby! in 1967-68, Purlie in 1970 en Don’t Bother Me, I Can’t Cope in 1972. Ze danste ook in Antony and Cleopatra bij de Metropolitan Opera en trad off-Broadway op met het Negro Ensemble Company.

Televisieoptredens en operaregie

Clarke verscheen door de jaren heen in tal van televisieseries, waaronder afleveringen van N.Y.P.D., The Jeffersons, Good Times, What’s Happening!!, Three’s Company, The White Shadow, Hill Street Blues en Law & Order.

In 1995 regisseerde ze een productie van Porgy and Bess bij Houston Grand Opera die door de Verenigde Staten toerde en in Italië en Japan werd gespeeld. Ze werd de eerste Afro-Amerikaanse die een grote Amerikaanse productie van de opera ensceneerde.

Als regisseur breng ik denk ik de vrouwelijke gevoeligheden mee. Omdat ik ook actrice ben, heb ik er echt voor gezorgd dat de personages worden ontwikkeld zodat de performers niet hier even zingen en daar even acteren. En vanuit een zwart perspectief weet ik hoe wij denken, hoe wij voelen, wat wij doen. Ik begrijp de kleine dingen. Dat maakt een verschil.

— Hope Clarke, interview uit 1995

Nalatenschap van steun aan oudere dansers

Clarke was medeoprichter van het 5 Plus Ensemble om dansers boven de vijftig te vieren en te presenteren. In oktober verhuisde ze met haar zus van New Jersey naar Murfreesboro, waar ze verzorgd werden door Chisolm. Ze wordt overleefd door haar neef Joseph en achterneef Jaydon. Een viering van haar leven staat gepland voor 5 september.

Tags bij dit artikel