Hoe krappe budgetten de remake van Battlestar Galactica vormden

Ronald D. Moore legt uit waarom de serie de focus verlegde naar Galactica nadat vroege afleveringen de middelen onder druk zetten.

De herziene Battlestar Galactica gold als vlaggenschipserie voor het Sci-Fi Channel, maar de beperkingen van het netwerktelevisielandschap in de jaren 2000 betekenden veel kleinere middelen dan hedendaagse streamingproducties. Ster Katee Sackhoff, die Kara Thrace alias Starbuck speelde, grapte ooit dat het cateringbudget van The Mandalorian gelijkstond aan het totale budget van de originele serie.

Het verhaal volgt ongeveer 50.000 menselijke overlevenden die vluchten voor de nucleaire verwoesting door hun robotische scheppingen, de Cylons. Ze reizen in een bonte vloot onder bescherming van de verouderde Battlestar Galactica op zoek naar een nieuw thuis.

Initieel plan onderzocht de hele vloot

Co-creator Ronald D. Moore vertelde in 2016 aan Empire dat vroege plannen verhalen over meerdere schepen in de vloot verspreidden. Daaronder vielen ziekenhuizen, gevangenissen, scholen en zelfs winkelcentra. Het team zag de vloot zelf als de centrale gemeenschap voor gevarieerde verhalen.

De oorspronkelijke aanpak was dat de serie de personages naar verschillende schepen in de vloot zou brengen, waaronder vaartuigen die dienden als ziekenhuizen, gevangenissen, scholen en zelfs malls. We zagen de bonte vloot als onze wereld en onze gemeenschap en we konden allerlei verschillende verhalen vertellen.

— Ronald D. Moore, co-creator, interview met Empire in 2016

Aflevering Bastille Day drukte op de middelen

Aflevering drie van seizoen 1, getiteld Bastille Day, volgde het oorspronkelijke concept. Hoofdpersonages bezoeken het gevangenisschip Astral Queen om gevangenen te rekruteren voor mijnbouwwerk. Onder leiding van Tom Zarek, gespeeld door originele serie-ster Richard Hatch, eisen de gevangenen concessies zoals schone strafbladen.

Moore merkte later op dat deze ene aflevering het productiebudget bijna brak. De herhaalde behoefte aan nieuwe sets en gaststerren per aflevering bleek onhoudbaar met de beschikbare middelen.

Focus verlegd naar Galactica

Zodra het team de financiële grenzen erkende, verdwenen de plannen om nieuwe schepen te bezoeken. De aandacht richtte zich voortaan op gebeurtenissen aan boord van Galactica zelf. De serie behield enkele vlootbrede verhalen in latere seizoenen, waaronder de essentiële aflevering Dirty Hands uit seizoen 3, maar het werd nooit een wekelijks schip-hoppend format.

Beperkingen leidden tot creatieve oplossingen

Het krappe budget leverde opvallende keuzes op. Mensachtige Cylons ontstonden omdat de productie geen geld had voor uitgebreide CGI of talrijke realistische robotsuits. Moore vreesde aanvankelijk dat de aanpak zwak zou overkomen, maar die creëerde juist complexe antagonisten die leken op dwalende kinderen die in opstand komen tegen hun makers.

Dit ontwerp ondersteunde ook de aanhoudende paranoia over verborgen Cylon-agenten onder de overlevenden. Het thema resoneerde met post-9/11-zorgen over vertrouwen en veiligheid in een bedreigde samenleving. Schrijvers hadden niet elke Cylon-identiteit vooraf in kaart gebracht.

Een interne productiegrap vatte de vindingrijkheid samen: al het papier op de set was achthoekig omdat het team letterlijk hoeken afsneed. Ondanks deze beperkingen houdt de serie nog altijd stand naast moderne sci-fi-aanbod dat nu opnieuw wordt gestreamd.

Tags bij dit artikel