De meeste kijkers kennen Tom Ripley veel beter dan de vrouw die hem bedacht. De sociopathische sociale klimmer is verschenen in romans, de film The Talented Mr. Ripley uit 1999 en de recente Netflix-serie Ripley. Nu zetten regisseur Anton Corbijn en scenarioschrijfster Joanna Murray-Smith het licht op auteur Patricia Highsmith zelf in de nieuwe meta-thriller A Talent for Murder. Helen Mirren levert een zwierige, ongefilterde vertolking van de agressieve en bevooroordeelde schrijfster en bewijst dat de echte Highsmith net zo boeiend kan zijn als haar beroemde personage.
Het verhaal begint begin 1995. Een 74-jarige Highsmith woont alleen in haar afgelegen Zwitserse huis, omringd door messen, vergiften en wapens. Ze vult haar tijd met zwaar drinken, herinneringen aan eerdere successen en het vervreemden van buren met haar scherpe tong. Een jonge redacteur uit New York, Edward Ridgeway, arriveert met één doel: haar handtekening onder een contract voor een zesde Tom Ripley-roman.
Alden Ehrenreich speelt Ridgeway, een trouwe fan die de opdracht als zijn grote doorbraak ziet. Hij koestert ook twijfels nadat hij hoort dat een eerdere redacteur op dezelfde missie spoorloos verdween. Highsmith verzet zich eerst met beledigingen en dreigementen, maar het vooruitzicht haar nalatenschap te verstevigen en haar writersblock te doorbreken begint haar te intrigeren.
Terwijl Highsmith en Ridgeway samenwerken, raken hun verhaallijnen verweven met de nieuwe roman die ze schetsen. In het fictieve plot probeert Ripley te trouwen met een rijke jonge vrouw genaamd Clementine, gespeeld door Olivia Cooke. Het personage vertoont opvallende gelijkenissen met een echte vrouw die Ridgeway onderweg naar Zwitserland ontmoette. Vragen rijzen over motieven, manipulatie en het ware belang van het personage Ripley.
Mirrens vertolking valt op door de breuk met haar gebruikelijke beheerste rollen. Ze verschijnt onverzorgd en confronterend, genietend van grove opmerkingen over slakken, seksuele speculaties en haar arsenaal aan wapens. Door onthullende monologen onderzoekt de film hoe persoonlijke tegenslagen zowel het harde uiterlijk van de auteur als haar creatie van de charmante crimineel Ripley hebben gevormd. Op 81-jarige leeftijd toont Mirren nieuwe kanten van haar bereik terwijl ze duidelijk geniet van de kans om een onbeschaamde lastpost te spelen.
Ehrenreich laat zijn Han Solo-imago varen en portretteert een nerveuze maar mogelijk listige Ridgeway. De verbale duels van het duo doen denken aan een platonische Who's Afraid of Virginia Woolf?, met humor, spanning en filosofische uitweidingen over kunst, creativiteit en moraliteit. Ehrenreich verschijnt ook als een lichtere, campere versie van Ripley in geïllustreerde sequenties die contrasteren met eerdere interpretaties door Matt Damon en Andrew Scott.
De film, bewerkt van Murray-Smiths toneelstuk, kiest voor personagedynamiek boven ingewikkelde plotwendingen. Cameraman Robbie Ryan legt indrukwekkende Alpen- en Romeinse locaties vast. Een gedurfde wending in het derde bedrijf tilt het verhaal uit de conventionele whodunit-sfeer naar een diepere reflectie op het leven van een kunstenaar. Kijkers kunnen achterblijven met een gevoel van opwinding of frustratie, maar de gedurfde keuze past bij Highsmiths eigen provocerende nalatenschap.