Anna Wintour versterkte haar middagen met een signature koffiemilkshake van Burger Heaven

Voormalig assistent Jill Demling beschrijft de dagelijkse gewoontes van de Vogue-redactrice, kantoorroutines en haar aanpak bij het selecteren van coversterren

Anna Wintour hield een consistent middagritueel aan tijdens haar lange carrière bij de Amerikaanse Vogue, volgens haar voormalig assistent Jill Demling. De mode-redactrice vertrouwde op een specifiek drankje om de latere uren van de werkdag door te komen.

Dagelijks milkshake-ritueel verankerde Wintours schema

Demling, die in juni 1998 op 24-jarige leeftijd begon op de Vogue-redactie, herinnerde zich dat Wintour elke middag hetzelfde bestelde. Het drankje kwam van een nabijgelegen zaak genaamd Burger Heaven en leverde een betrouwbare energieboost op.

Om 16 uur wilde ze altijd haar koffiemilkshake, en die haalden we bij Burger Heaven. Hij was zo lekker.

— Jill Demling, Amy Odell’s “Back Row” podcast

Wintour was al tien jaar hoofdredacteur toen Demling bij het team kwam. Ze zou de functie nog decennia langer bekleden.

Kantoorverhuizing dwong tot verandering in drankvoorkeur

Het vaste ritueel werd verstoord in 1999 toen Condé Nast zijn hoofdkantoor verhuisde. Het nieuwe gebouw aan 4 Times Square had geen handige Burger Heaven in de buurt, waardoor een alternatief nodig was.

Wintour stapte over op Starbucks Frappuccino’s als vervanging. Vroege zorgen gingen over het caloriegehalte, maar de keuze werd vertrouwd genoeg om later in documentairebeelden te verschijnen.

Assistenten blijven ochtendvoorbereidingen verzorgen

Wintours ondersteunend personeel regelt nog steeds de vroege logistiek. Recente teamleden hebben verteld dat ze koffie en ontbijt klaarzetten voor haar gebruikelijke aankomst om 8 uur ’s ochtends.

Aannamebeslissingen gekoppeld aan The Devil Wears Prada-erfenis

Toen Demling eind 1999 promotie kreeg, was ze betrokken bij het kiezen van haar opvolger. Een van de sollicitanten was Lauren Weisberger, wiens tijd op de redactie later haar roman The Devil Wears Prada inspireerde.

De filmadaptatie uit 2006 toonde Meryl Streep als de centrale redactrice. Leslie Fremar, die opklom tot eerste assistent onder Demling, diende als de echte basis voor het personage Emily, gespeeld door Emily Blunt.

Ze schreeuwde nooit, en dat hebben ze goed weergegeven. Maar ze gooit ook geen jassen en tassen.

— Jill Demling, Amy Odell’s “Back Row” podcast

Coverselectie gericht op acteurs met modebanden

Tijdens haar jaren als verantwoordelijk voor de celebrity-covers gaf Demling prioriteit aan sterren die mode omarmden en pasten bij Wintours filmvoorkeuren. Geliefde projecten waren historische drama’s, musicals en literaire adaptaties.

Romantische komedies en televisiepersoonlijkheden kwamen zelden in aanmerking. Jennifer Aniston verdiende haar eerste Vogue-cover met een onafhankelijk drama in plaats van haar sitcom-werk.

Muziekartiesten kregen strengere beoordeling voor covers

Wintour toonde beperkte interesse in muziek als categorie. Beyoncé kreeg haar eerste Vogue-cover in april 2009 pas nadat een geplande ster afzegde en de zangeres een filmrelease in het vooruitzicht had.

Tegen de tijd van haar cover in september 2015 waren de verhoudingen veranderd. Beyoncé weigerde een interview en behield goedkeuring van de foto’s, een mate van controle die ze sindsdien heeft behouden.