- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De galapremière in Toronto mengt biografie, fictie en een intellectueel duel tussen de teruggetrokken auteur en een jonge assistent van een uitgever.

Anton Corbijns nieuwste film, A Talent for Murder, ging als galapremière in première op het Toronto International Film Festival en biedt een eigenzinnige benadering van de literaire biografie. De film volgt Patricia Highsmith in haar laatste jaren en gebruikt haar iconische creatie Tom Ripley als lens om creativiteit, wrok en de vage grens tussen auteur en personage te onderzoeken.

Highsmith confronteert haar nalatenschap in Zürich in 1995

Het verhaal speelt zich af in 1995 in Highsmiths huis in Zürich, waar de 74-jarige schrijfster in zelfgekozen ballingschap leeft. Een leeg vel papier ligt in haar typemachine terwijl haar uitgevers ongeduldig wachten op nog een deel in de Ripliad-serie. Ze sturen junior redacteur Edward Ridgeway om de teruggetrokken auteur over te halen nieuw materiaal te leveren.

Wat begint als een gespannen confrontatie verandert al snel in een scherp duel van geesten op één locatie. Highsmith spot met de jeugd en het gedrag van Ridgeway, terwijl hij probeert met vleierij, confrontatie en amateuristische analyse haar creativiteit te ontgrendelen. De dynamiek doet denken aan klassieke toneelthrillers, maar krijgt nieuwe energie door de literaire focus.

Mirren levert een gedurfde vertolking van de auteur

Helen Mirren speelt tegen haar gebruikelijke imago als de bitsige, kettingrokende Highsmith en toont een personage dat zowel briljant als diep gebrekkig is. De vertolking benadrukt de vooroordelen van de schrijfster en haar gecompliceerde relatie met roem, succes en haar eigen duistere verbeelding. Mirren vangt de tegenstrijdigheden die Highsmiths werk voedden.

Werkelijkheid en fictie botsen in het Ripley-verhaal

Terwijl Ridgeway volhoudt, begint Highsmith te improviseren met een nieuw verhaal dat zich in Rome afspeelt. De assistent draagt details bij die voortkomen uit zijn eigen recente ontmoeting met een rijke Amerikaanse studente genaamd Clementine Balfour. De film weeft deze werkelijke ontmoeting door met de fictieve gebeurtenissen die Highsmith dicteert, waardoor lagen ontstaan waarin de grenzen tussen feit en verbeelding steeds poreuzer worden.

De aanpak levert opvallende momenten op wanneer Ridgeway lijkt mee te krijgen van Highsmiths cynisme. Toch voelt het parallelle verhaal-in-het-verhaal soms statisch, omdat het publiek toekijkt hoe Highsmith gebeurtenissen vertelt die tegelijkertijd op het scherm plaatsvinden.

Corbijn en Ehrenreich sturen een ambitieuze metastructuur

Regisseur Anton Corbijn en scenarioschrijfster Joanna Murray-Smith creëren een raadselachtige ontknoping die het hele verhaal herdefinieert. De film positioneert zichzelf uiteindelijk minder als een conventionele biografie en meer als een verkenning van Ripley zelf, het verleidelijke monster geboren uit Highsmiths psyche. Alden Ehrenreich staat voor een veeleisende dubbelrol die de grenzen van elke acteur op de proef stelt, en de resultaten zijn ongelijk in de meer abstracte sequenties.

De film duurt 1 uur en 46 minuten en werd internationaal verkocht door FilmNation Entertainment. De prikkelende vragen over auteurschap, identiteit en de kracht van fictieve creaties blijven nog lang na de laatste scène hangen.