Hayden Panettiere heeft jarenlang geprobeerd zichzelf te beschermen tegen de tabloid-aandacht die begon toen ze pas 16 was. Een enkele paparazzifoto van haar in een korte broek leidde tot wrede commentaren over haar lichaam en zorgde ervoor dat ze stopte met het lezen van berichtgeving over zichzelf. Die vroege ervaring met desinformatie heeft de 36-jarige actrice er uiteindelijk toe gebracht haar memoires te schrijven, This Is Me: A Reckoning, die op 19 mei verschijnt.
De actrice legt uit dat herhaalde vertekeningen over haar leven haar overtuigden om de feiten recht te zetten. Ze beschrijft hoe ze de risico’s van spreken tegenover zwijgen afwoog tijdens de perscampagne rond het boek. Panettiere koos ervoor haar ervaringen als kind-actrice onder intense familiedruk, haar tijd bij Heroes en Nashville, en de verslaving die volgde op persoonlijke verliezen te delen.
Schrijven over de rol van haar moeder bij het vormgeven van haar vroege carrière bleek bijzonder moeilijk. Panettiere zegt dat het proces duidelijk maakte hoe diep die dynamiek haar heeft beïnvloed. Ze gaat ook in op het aanhoudende verdriet om haar jongere broer Jansen en merkt op dat de tijd de pijn niet heeft verzacht. “Het is nog steeds een onderwerp waarbij ik elk moment in tranen kan uitbarsten als ik erover probeer te praten,” zegt ze.
Het is nog steeds een onderwerp waarbij ik elk moment in tranen kan uitbarsten als ik erover probeer te praten. Tijd kan een grote healer zijn, maar in dit geval lijkt mijn verdriet alleen maar te evolueren.
Ze koos zorgvuldig wie ze bij naam zou noemen. Panettiere noemt relaties met Steven Colletti en Milo Ventimiglia, maar liet een incident met een veel oudere man op een jacht weg. Ze verwijst naar zorgen over mogelijke rechtszaken en de kans dat ze die personen in de toekomst nog tegenkomt.
Panettiere vertelt hoe haar openlijke gesprek over postpartumdepressie de moraliteitsclausule in haar Neutrogena-contract schond. Ze vraagt zich af waarom het merk een medische aandoening als reden voor beëindiging zag. De actrice gelooft dat haar openheid vergelijkbare acties voor andere artiesten vandaag de dag minder waarschijnlijk maakt.
Ze bedong een no-kill-clausule tijdens haar optredens in Scream en staat open voor toekomstige delen. Panettiere probeerde kort na Jansens dood persverplichtingen voor Scream 6 na te komen, maar moest de evenementen uiteindelijk annuleren. Ze prijst haar publicist voor de steun bij die beslissing.
Panettiere herleidt haar neiging om anderen te pleasen tot het feit dat ze is opgegroeid als performer die nooit nee zei. Verslaving ontstond toen ze worstelde onder de constante druk om anderen tevreden te stellen. Ze vraagt zich nu af of ze voor acteren zou hebben gekozen zonder externe invloed en wil haar 11-jarige dochter aanmoedigen eerst andere paden te verkennen.
Vooruitkijkend hoopt Panettiere te produceren, te regisseren en rollen in actie- en komediefilms aan te pakken. Ze voelt dat haar carrière nog niet volledig haar eigen keuzes weerspiegelt en ziet die kansen nog voor zich.