Gregg Araki's Smiley Face uit 2007 behoort tot de beste films in het stonercomedygenre, ook al hebben veel kijkers het nog niet ontdekt. Net als andere hoogtepunten zoals Half Baked leunt de film op absurditeit, complotachtige plotlijnen en experimentele elementen die de wazige gemoedstoestand van de personages weerspiegelen. Veel van het succes komt door de scherpe hoofdrol van Anna Faris als een voortdurend overweldigde jonge vrouw.
Araki bouwde zijn vroege reputatie op in de jaren tachtig en negentig met ultralowbudgetfilms rond queer thema's en outsiderperspectieven. Projecten voor een habbekrats leidden tot doorbraken zoals de film The Living End uit 1992 en de Teenage Apocalypse-trilogie met Totally F***ed Up, The Doom Generation en Nowhere. Die films trokken opmerkelijk talent uit de jaren negentig aan, waaronder Parker Posey en Heather Graham, terwijl ze een edgy, inventieve geest behielden die Araki voortzet in zijn aankomende release I Want Your Sex uit 2026.
Latere werken kwamen dichter bij een breder publiek. Het drama Mysterious Skin uit 2004 behandelde zware onderwerpen met Joseph Gordon-Levitt en Brady Corbet. Smiley Face slaat die aanpak volledig om en ruilt trauma voor een eendaagse odyssee waarin een vrouw probeert schulden af te lossen en meer cannabis te scoren op een evenement in Venice Beach genaamd Hempfest.
Het verhaal volgt Jane terwijl alledaagse drukte botst met haar altered state. Een belangrijke auditie, druk van haar huisgenoot Steve, gespeeld door Danny Masterson, om rekeningen te betalen, en constante intoxicatie laten haar gedesoriënteerd achter. Araki versterkt het effect met trage camerabewegingen, abrupte cuts en close-ups van Faris die de worsteling van haar personage om gebeurtenissen te verwerken vastleggen.
Faris, vers van haar successen met Scary Movie en de comedy Just Friends uit 2006 tegenover Ryan Reynolds, draagt de film met losse, geïmproviseerd aanvoelende timing. Memorabele momenten zijn onder meer haar enthousiaste uitleg aan een buschauffeur over haar eerste rit met het openbaar vervoer en een rampzalige auditiepitch over 'government weed' aan casting director Jane Lynch. Haar scènes met John Krasinski voegen extra vonk toe.
Naast oppervlakkige grappen functioneert Smiley Face als een comedy of errors met echo's van Martin Scorsese's After Hours. Jane dwaalt door een zonnig onderwereld van Los Angeles terwijl ze geld, meer product en groeiende paranoia probeert te balanceren. Bijrollen van Adam Brody als haar dealer en anderen houden de energie levendig zonder in gemeen territorium te belanden.
De film bereikte nooit helemaal de cultstatus van Araki's eerdere queer werken, maar de humor blijft consistent en de visuele stijl, vanaf de psychedelische openingstitels, dompelt kijkers effectief onder in Janes mindset. De film kwam vóór veel latere door Apatow beïnvloede stonercomedy's en voelt toch typisch West Coast en lichtvoetig.
Smiley Face streamt gratis op Tubi.