Gouden bol gevonden in de Golf van Alaska is deel van een diepzeeanemoon

De NOAA identificeert in 2026 het in 2023 verzamelde object na uitgebreide microscopische en genetische analyses.

Een expeditie van de NOAA vond in augustus 2023 een klein gouden object dat vastzat aan een rots op de bodem van de Golf van Alaska, op meer dan 3.000 meter diepte. De onderzoekers slaagden er niet meteen in het te identificeren en deden er bijna drie jaar over om het raadsel op te lossen met gedetailleerde studies.

De vondst tijdens expeditie Seascape Alaska 5

Op 30 augustus 2023 ontdekte het op afstand bediende onderwatervoertuig Deep Discoverer de bol van ongeveer 10 centimeter doorsnee tijdens een duik van de missie Seascape Alaska 5. Het object, goudkleurig en van een ongebruikelijke vorm, werd vastgelegd op ongeveer 3.250 meter onder het zeeoppervlak.

De wetenschappers aan boord van het NOAA-schip Okeanos Explorer overwogen verschillende aanvankelijke hypotheses, zoals dat het een spons, een ei of een ander zeedier zou zijn. Het monster werd verzameld met een zuigsysteem en naar het schip gebracht voor een eerste onderzoek, hoewel de aard ervan toen nog niet kon worden vastgesteld.

Gedetailleerde analyses in het Smithsonian

Het stuk werd naar het National Museum of Natural History van het Smithsonian gestuurd voor een diepergaand onderzoek. De fysische onderzoeken toonden een vezelig weefsel met meerdere lagen, zonder de typische anatomische kenmerken van een volledig dier.

De doorslaggevende vondst kwam toen gespecialiseerde cellen, bekend als cnidocyten en met name spirocysten, werden waargenomen. Deze komen voor bij kwallen, koralen en anemonen. De eerste pogingen tot identificatie via DNA-barcodering bleven onduidelijk door de aanwezigheid van genetisch materiaal van andere micro-organismen.

Genetische sequentiebepaling bevestigt de herkomst

Een volledige genoomsequentiebepaling maakte het mogelijk om overvloedig materiaal te detecteren dat toebehoort aan Relicanthus daphneae, een soort diepzeeanemoon. De vergelijking van mitochondriale genomen tussen het monster en bekende exemplaren bevestigde de identificatie in 2026.

Het object was geen ei of een onbekend wezen, maar de basis of cuticula die deze anemoon gebruikt om zich aan het mariene substraat te hechten. Deze structuur blijft meestal verborgen onder het lichaam van het dier wanneer het leeft.

Kenmerken van Relicanthus daphneae

Relicanthus daphneae kan een grote omvang bereiken, met tentakels van meer dan twee meter lang, en leeft in diepe delen van de oceaan. De taxonomische classificatie is in de loop der tijd veranderd binnen de groep van de cnidariërs.

De onderzoekers kunnen niet precies aangeven of de oorspronkelijke anemoon is gestorven of zich heeft verplaatst en daarbij zijn verankeringsstructuur op de rots heeft achtergelaten. Latere waarnemingen van dezelfde soort hebben vergelijkbare formaties aan de basis aan het licht gebracht.

Tags bij dit artikel