Georgia Oakley levert een scherpe, tijdige Sense and Sensibility voor een nieuwe generatie

De regisseur van Blue Jean brengt Jane Austens klassieke verhaal over zussen, erfenis en verlangen naar het scherm met een fris ensemble en subtiel realisme

Meer dan drie decennia na Ang Lee’s versie van Jane Austens roman uit 1811 is er eindelijk een nieuwe speelfilmadaptatie gearriveerd. Georgia Oakley regisseert deze productie van Working Title, die het verhaal actualiseert voor hedendaagse kijkers terwijl het trouw blijft aan het sociale commentaar van het bronmateriaal.

De Dashwood-zussen navigeren erfenis en nieuwe beginselen

Het verhaal opent in de late achttiende eeuw als de familie Dashwood kennisneemt van het testament van de vader. Het landgoed in Sussex gaat naar de oudste zoon John, gespeeld door Tom Brooke, en zijn vrouw Fanny, vertolkt door Stacy Martin. Mevrouw Dashwood, gespeeld door Caitriona Balfe, verhuist met haar dochters Elinor, Marianne en Margaret naar een bescheiden cottage in Devon om afhankelijkheid van liefdadigheid te vermijden.

Daisy Edgar-Jones speelt de praktische en gereserveerde Elinor, terwijl Esmé Creed-Miles de expressievere Marianne vertolkt. Hun contrasterende persoonlijkheden drijven een groot deel van het verhaal, ondersteund door een geloofwaardige zusterband.

Romantische verwikkelingen onthullen diepere sociale satire

Al voor de verhuizing ontwikkelt Elinor gevoelens voor Edward Ferrars, de broer van Fanny, gespeeld door George MacKay. In Devon trekt Marianne de aandacht van de charmante maar onbetrouwbare John Willoughby, gespeeld door Frank Dillane, terwijl kolonel Brandon, gespeeld door Herbert Nordrum, met stille frustratie toekijkt. De film benadrukt dat de terughoudendheid van de personages om openlijk te spreken hun misverstanden verlengt.

Oakley, wiens vorige film Blue Jean lesbisch daten in het Newcastle van de jaren tachtig verkende, laat zien hoe maatschappelijke regels vrouwen al lang in een nadelige positie plaatsen. Het verhaal fungeert eerder als scherpe sociale satire dan als lichte romance en onderzoekt vrouwelijk verlangen binnen een patriarchaal systeem.

Sterke bijrollen en levensechte details springen in het oog

Fiona Shaw levert een memorabele prestatie als de excentrieke mevrouw Jennings. Balfe krijgt minder schermtijd als de moeder, maar de productie profiteert van kleine, authentieke details zoals frambozenvlekken op het schort van de jonge Margaret. De film duurt twee uur en elf minuten en wordt gedistribueerd door Focus Features en Universal Pictures.

Oakley’s aanpak respecteert Austens origineel zonder onnodige opsmuk, waardoor de kracht van het materiaal het verhaal draagt.

Tags bij dit artikel