George R.R. Martin heeft bevestigd dat zijn toneelproductie Game of Thrones: The Mad King in 2027 naar Londen verhuist na een sterke openingsreeks in Stratford-upon-Avon.
Het stuk, bewerkt uit Martins romans door Duncan Macmillan en geregisseerd door Dominic Cooke, ging eerder in 2026 in première in het Royal Shakespeare Theatre. Producenten willen de productie volgend jaar naar de Britse hoofdstad brengen, al zijn specifieke locatie, data en cast nog niet bekendgemaakt.
Martin, die ook als executive producer fungeert, blikt positief terug op de eerste reeks en kijkt vooruit naar de Londense voorstellingen.
Ik heb een absoluut geweldige tijd gehad in Stratford-upon-Avon bij de première en ben verheugd dat de productie naar Londen verhuist om het verhaal met een breder publiek te delen. Het belooft een opwindende reis te worden.
Het verhaal speelt zich af in de periode vóór de gebeurtenissen uit de originele serie. Een lange winter eindigt bij Harrenhal terwijl de lente nadert. Tijdens een groot banket voorafgaand aan een steekspel ontstaan romantische ontmoetingen terwijl gasten speculeren over de deelnemers. Op de achtergrond groeit de onrust over het gewelddadige bewind van de Mad King, waardoor sommigen in zijn omgeving tegen hem samenzweren.
Verre oorlogstrommels kondigen conflict aan. Familieverbanden, oude profetieën en de troonopvolging worden zwaar op de proef gesteld tijdens een gevaarlijke machtsstrijd. Het verhaal benadrukt dat oorlogen niet worden beslist door de sterkste zaak, maar door het meest overtuigende verhaal.
In de Stratford-versie speelden Michael Abubakar als Eddard Stark, Elizabeth Ayodele als prinses Elia Martell, Maxim Ays als Ser Jaime Lannister en andere acteurs in rollen als Benjen Stark, Howland Reed, Brandon Stark, Catelyn Stark en Owen Merryweather. Bekende figuren als Robert Baratheon, koning Aerys II Targaryen, Lyanna Stark en Cersei Lannister komen eveneens voor.
Recensenten reageerden gemengd maar overwegend betrokken. The Guardian prees de steekspelreeksen, de indrukwekkende vormgeving en hedendaagse echo’s, terwijl The Times een gebrek aan tempo, seks en geweld signaleerde. The Independent gaf vier sterren en merkte op dat de productie past bij Martins kenmerkende meedogenloze vertelstijl, waarbij het snelle tempo van de televisieserie contrasteert met het vermogen van theater om diepere emotionele impact te creëren.