Het selecte groepje dat bekendstaat als het Club van de Tien brengt de padelspelers samen die minstens één titel hebben gewonnen in elk van tien opeenvolgende seizoenen. Franco Stupaczuk hoopt zich bij deze exclusieve kring aan te sluiten nadat hij zijn tiende volledige seizoen in de top heeft afgerond en jaar na jaar overwinningen heeft geboekt sinds 2017.
De carrière van de Argentijnse speler, die in het begin bekendstond als deel van Los Superpibes, begon krachtig in 2013 met de wereldtitel naast een jonge Martín Di Nenno. Zijn debuut op de World Padel Tour volgde in 2014 en de eerste Challenger-titel kwam in 2015 met de Barcelona Challenger. Het padel van toen was een opkomende sport met weinig televisie-aandacht en weinig toernooien buiten Spanje, gedomineerd door koppels als Bela en Lima.
De blessure van zijn eerste partner dwong Stupaczuk vanaf 2016 zijn carrière in zijn eentje voort te zetten. Hij deelde een project met Marcello Jardim en pakte zijn tweede Challenger met Fede Quiles, waarna hij werd uitgeroepen tot Revelatie van het Jaar bij de PadelSpain World Padel Awards.
De samenwerking met Cristian Gutiérrez betekende een keerpunt. In 2017, op 21-jarige leeftijd, veroverde Stupaczuk zijn eerste titels op het hoogste niveau met de Open van Mijas en Gran Canaria. Het duo voegde daar in 2018 de Granada Open aan toe. Twee seizoenen later liep een project met Mati Díaz schade op door blessures, al lukte het nog wel om het Córdoba Open te winnen en de Argentijn onder de besten te houden.
In 2020 vormde hij een koppel met Sanyo Gutiérrez, een wisselvallige periode die wel de zege in Menorca opleverde. Het jaar daarop bereikte hij met Álex Ruiz twee titels in Cagliari en Mexico-Stad, drie finales en de vierde plaats op de ranking. In 2022 sloot hij zich aan bij Pablo Lima en boekte successen tijdens de overgang tussen circuits, terwijl hij ook Argentinië aanvoerde op het WK.
De combinatie met Di Nenno werd in 2023 hernieuwd met vijf titels en zeven finales over beide circuits, waarbij de nummer één net werd gemist. In 2024 probeerde hij het met Mike Yanguas en sloot het jaar af met de triomf in Newgiza. Het project met Juan Lebrón in 2025 leverde de titel in Cancún op, maar eindigde voortijdig. Stupaczuk keerde tijdelijk terug bij Di Nenno zonder overwinningsperspectief.
Het jaar 2026 begon met Mike Yanguas en de FIP Platinum van Albanië, al duurde het even voordat het evenwicht er was. Na de zomerstop bracht de samenwerking met Jon Sanz meteen resultaten: vier bijna opeenvolgende finales, de FIP Gold van Belgrado en opvallende uitschakelingen in Rotterdam en Düsseldorf. Met dertig jaar op de teller heeft Stupaczuk nu titels in elk van de tien seizoenen sinds zijn entree in de top (2017-2026).
Zijn palmares plaatst hem op gelijke hoogte met figuren als Bela (1996-2022), Juan Martín Díaz (1994-2015), Pablo Lima (2009-2022), Sanyo Gutiérrez (2011-2022) of Paquito Navarro (2014-2023). Hij bleef bijna tien jaar in de top-4 van koppels en presteerde met al zijn partners, wat een uitzonderlijke consistentie toont in de moderne geschiedenis van het padel.