For All Mankind eindigt na seizoen 6, Joel Kinnaman prijst de hoopvolle toon

De Apple TV+-serie sluit haar alternatieve ruimtevaartsaga af terwijl de hoofdrolspeler uitlegt waarom de optimistische insteek aanslaat bij kijkers

For All Mankind stopt na het zesde seizoen en sluit daarmee een alternatieve geschiedenis van zeven decennia ruimteverkenning af. De Apple TV+-serie krijgt sinds de start in 2019 lovende kritieken voor de opbeurende kijk op technologische vooruitgang en maatschappelijke veranderingen te midden van echte uitdagingen.

Kinnaman wijst optimisme aan als reden voor het succes

Ster Joel Kinnaman, die astronaut Edward Baldwin speelt, benadrukte in een interview uit 2022 de positieve insteek van de serie. "Het is een optimistische serie," zei hij tegen Esquire. "We worden overspoeld met slecht nieuws en sombere voorspellingen over de toekomst. Dit is een serieuze serie en niet elk moment is rooskleurig, maar over het geheel genomen straalt het hoop uit. Dat is volgens mij een van de redenen waarom het publiek heeft gevonden."

Het verhaal begint in 1969, wanneer de Sovjet-Unie de Amerikanen vóór is op de maan. Dat zet een wereldwijde wedloop in gang die leidt tot snelle innovatie en sociale veranderingen op het gebied van burgerrechten, energie en internationale betrekkingen. In seizoen vier hebben mensen al bases op de maan en Mars en delven ze een asteroïde voor alternatieve energie.

Hoop combineren met geloofwaardige personages

Kinnaman beschreef de serie als uiteindelijk hoopvol, maar wel trouw aan de personages. Het verhaal wordt volgens hem niet prekerig of sentimenteel. De serie onderscheidt zich ook door een ingetogen benadering van sciencefiction: de maanbasis komt pas halverwege het eerste seizoen in beeld en de toon blijft ingetogen.

De sprongen van tien jaar tussen de seizoenen laten de versnelde technologische en maatschappelijke ontwikkelingen goed zien. Kinnaman zegt dat deze structuur de alternatieve tijdlijn geloofwaardig maakt in plaats van puur fantastisch, waardoor het publiek sterker verbonden raakt met het beeld van vooruitgang.

Een bredere verschuiving naar optimistische hard sciencefiction

Kinnaman staat niet alleen in zijn observatie dat er vraag is naar hoopvollere sciencefiction. Schrijver Andy Weir heeft kritiek geuit op te sombere verhalen zoals in Black Mirror en stelt dat bepaalde dystopische tropes zijn uitgewerkt. Zijn roman Project Hail Mary, die wordt verfilmd, benadrukt menselijke vindingrijkheid en samenwerking bij kosmische dreigingen en scoort goed aan de bioscoopkassa.

Recente successen zoals de Superman-film van James Gunn laten eveneens zien dat het publiek meer waardering heeft voor lichtere, opbeurende verhalen dan voor eerdere donkere delen van superheldenuniversums. Zowel For All Mankind als deze projecten gebruiken aannemelijke wetenschap om hun positieve boodschap te ondersteunen, wat wijst op een groeiende behoefte aan verhalen die realisme combineren met optimisme.

Tags bij dit artikel