De week eindigde met een gouden randje voor Fede Valverde. De Uruguayaanse middenvelder scoorde de winnende treffer voor Real Madrid in Athene, al deed hij dat vanaf de bank en in het dubbele controlepunt tijdens de tweede helft. In de meest recente wedstrijd was hij daarentegen weer basisspeler en begon hij vanaf de rechterflank, een positie die hem tot een echte systeemspeler voor de witte formatie maakt.
Valverde op de rechterflank zorgt voor een algehele herschikking van het team. De Uruguayaan brengt een unieke combinatie: de defensieve soliditeit van specialisten als Trent of Dumfries, gecombineerd met een enorme capaciteit om naar voren te stomen. Daarnaast vergemakkelijkt zijn goede rechtervoet de balopbouw vanaf achter. Daar komt zijn krachtige schot bij, dat al doorslaggevend was in zowel de zege in Athene als de recente trip naar Mestalla.
De nieuwe positie van Fede maakt plekken vrij in het middenveld voor spelers met een meer aanvallend profiel. Arda Güler trok de aandacht met een goal en een assist, maar de Portugees Bernardo Silva zorgt voor evenwicht en eenvoudige oplossingen in de balcirculatie. Deze dynamiek bevrijdt ook Tchouaméni, die zich nu concentreert op zijn defensieve rol en uitblinkt in de balrecuperatie.
In de aanval compenseert de combinatie van Valverde en Güler aan de rechterkant het gebruikelijke overwicht aan de andere kant. Op de linkerflank springt Yan Diomande eruit, die de offensieve kwaliteiten van Vinicius evenaart en die duidelijk overtreft in defensief opzicht. Deze betrokkenheid van de Ivoriaan stelt Cucurella ook in staat een completere versie te tonen, met minder druk achterin en meer invloed in de opbouw.
Hoewel Mourinho hem aan het begin van het seizoen als centrale middenvelder zag, tonen de laatste wedstrijden dat Valverde vanaf de flank een groter effect heeft op zowel het spel als de resultaten. De grote verandering bij Real Madrid is juist door deze herpositionering gekomen, die het gezicht van het team transformeert.