De recente overwinning van Real Madrid in Athene sloot een opmerkelijke week af voor Fede Valverde, auteur van de goal die de overwinning bezegelde. Zijn deelname verschilde echter sterk van de daaropvolgende wedstrijd. In Griekenland kwam hij in de tweede helft als invaller in het dubbele defensieve middenveld, terwijl hij in de meest recente wedstrijd weer basisspeler was en vanaf de rechterflank speelde.
Valverde als rechtsback veranderen de verdeling van de rest van het elftal. De Uruguayaan biedt een unieke combinatie: defensieve soliditeit en een grote offensieve inbreng die weinig specialisten in de positie evenaren. Bovendien vergemakkelijkt zijn balbehandeling de opbouw vanaf achter en voegt hij een krachtig afstandsschot toe dat al beslissend is geweest in belangrijke wedstrijden.
Deze positie creëert ook ruimte in het middenveld voor spelers met meer creatief talent. Arda Güler trok de aandacht met een goal en een assist, maar de Portugees Bernardo Silva heeft in de laatste wedstrijden evenwicht en eenvoudige oplossingen in de balcirculatie gebracht.
De aanwezigheid van Valverde op de rechterflank balanceert de aanval van het team, die in voorgaande seizoenen meer naar de andere kant neigde. Op de linkerflank springt Yan Diomande eruit, die offensieve kwaliteiten biedt die vergelijkbaar zijn met die van Vinicius en een sterker defensief werk. Zijn inspanning stelt Cucurella ook in staat een vrijere en meer participerende versie in de aanval te tonen.
Het rendement van Fede Valverde als rechtsback vormt het belangrijkste debat bij Real Madrid. Hoewel José Mourinho hem aanvankelijk als middenvelder opstelde, tonen de laatste resultaten dat zijn impact groter is vanaf de verdediging. De positiewisseling heeft het gezicht van het team veranderd en opent nieuwe tactische mogelijkheden voor de rest van de selectie.