Fantasyfilms die als uitgebreide tv-series nog beter tot hun recht komen

Vijf opvallende films met rijke werelden en personages die zich lenen voor langere televisieseries.

Fantasy en sciencefiction delen vaak dezelfde boekenplanken, maar benaderen verhalen vanuit tegengestelde richtingen. Sciencefiction kijkt vooruit naar de invloed van technologie op de samenleving, terwijl fantasy put uit verzonnen verleden vol magie en middeleeuwse echo’s. Deze focus op meeslepende settings maakt veel fantasyverhalen ideaal voor televisie, waar langere seizoenen het publiek de kans geven om gedetailleerde werelden te bewonen en ingewikkelde regels te doorgronden.

Verschillende films tonen dit potentieel door hun uitgestrekte universums, gedenkwaardige personages en onaffe verhaallijnen. Hier zijn vijf fantasyfilms die naadloos zouden kunnen overgaan in doorlopende series.

Nausicaä of the Valley of the Wind bouwt een post-apocalyptisch rijk dat het verkennen waard is

Nausicaä of the Valley of the Wind (1984), geregisseerd door Hayao Miyazaki, speelt zich duizend jaar na een verwoestende nucleaire gebeurtenis af. Giftige woestenijen, bekend als de Zee van Corruptie, overheersen het landschap en herbergen enorme, intelligente insecten genaamd Ohms. Het verhaal volgt de meelevende prinses Nausicaä die op haar zweefvliegtuig deze zones intrekt om het milieu en de wezens te bestuderen.

De film bevat ingewikkelde machines en monsterlijke wezens die ondanks hun fantastische aard geloofwaardig aanvoelen. Hoewel de kernplot draait om een neergestort luchtschip, een naburige prinses en de dreiging van een oud superwapen, nodigt de setting zelf uit tot eindeloze episodische verhalen. Een serie zou de door nieuwsgierigheid gedreven reizen van Nausicaä kunnen volgen en thema’s van pacifisme en co-existentie in een kwetsbare wereld belichten.

The Adventures of Baron Munchausen ontsluit heldhaftige avonturen uit de bloeitijd

Terry Gilliams film uit 1988 The Adventures of Baron Munchausen draait om een ouder wordende verhalenverteller die de confrontatie met de sterfelijkheid aangaat. De Baron, gespeeld door John Neville, leidde ooit een groep buitengewone metgezellen op wilde avonturen. Kijkers krijgen slechts glimpjes te zien van hun jongere jaren te midden van een sombere toon waarin de Dood een terugkerende figuur is.

De groep bestaat uit scherpschutter Adolphus, snelvoetige Berthold, sterke Albrecht en longkracht Gustave. Een episodische serie zou hun hoogtijdagen kunnen uitbeelden en de feilbare maar charismatische Baron met zijn bondgenoten door een levendig fantasielandschap sturen voor daden van moed vermengd met komische missers. Dit formaat zou het ego en de appetijt van het personage vastleggen voordat zijn latere verval intreedt.

Nightbreed breidt een verborgen monstersamenleving uit tot seriële vertelling

Clive Barkers verfilming uit 1990 Nightbreed, gebaseerd op zijn roman Cabal, introduceert een geheime ondergrondse stad genaamd Midian onder een begraafplaats. Protagonist Boone ontdekt dat hij behoort tot een diverse gemeenschap van vormveranderende monsters nadat hij door zijn psychiater, die in het geheim een moordenaar is, in de val is gelokt.

De monsters variëren van onschuldig tot dreigend en creëren een bureaucratische maar bevrijdende wereld die de identiteit van buitenstaanders onderzoekt. Hoewel de film meerdere versies kent en een complexe nalatenschap heeft, is de mythologie al uitgebreid in strips. Een toegewijde serie zou volledige ontwikkeling mogelijk maken van deze rijke, verontrustende samenleving en haar bewoners.

The Witches onthult een geheim netwerk van kindhuntende schurken

Nicolas Roegs verfilming uit 1990 van Roald Dahls roman The Witches toont gewone steden die wemelen van vermomde heksen die kinderen haten. Deze wezens bezitten kenmerkende eigenschappen zoals paarse ogen, kale hoofden verborgen onder pruiken, ontbrekende tenen en blauwe speeksel, die allemaal hun plannen voeden.

Het verhaal volgt een jongen en zijn grootmoeder die een heksenconventie ontdekken die van plan is kinderen in muizen te veranderen. Met Anjelica Huston als de Grootste Heks legt de film een gruwelijk maar inventief universum neer. Een serie zou jonge helden die lokale dreigingen verijdelen of de gecoördineerde operaties van de heksen kunnen volgen en zo episodische mogelijkheden bieden binnen Dahls gedetailleerde lore.

Big Fish zet hoge verhalen om in een anthologie van verwondering

Tim Burtons film uit 2003 Big Fish, gebaseerd op de roman van Daniel Wallace, volgt een zoon die zich verzoent met de overdreven levensverhalen van zijn stervende vader. Flashbacks onthullen de jeugdige escapades van de oudere Edward vol heksen, weerwolven, circussen en romantiek, tot leven gebracht door acteurs als Ewan McGregor en Danny DeVito.

De vertelling viert het creëren van mythen als manier om de grootsheid van het leven te omarmen. Een anthologieserie zou elk hoog verhaal als een op zichzelf staande aflevering kunnen presenteren, ingekaderd door de oudere Edward die ze in alledaagse settings vertelt. Deze aanpak zou hartelijke emotie combineren met fantastisch production design en de geest van klassieke vertelprogramma’s weerspiegelen.

Tags bij dit artikel