De vaste rubriek van Eurogamer gaat deze week verder met persoonlijke updates van schrijvers over de titels die hen bezighouden. Kelsey keert terug naar een bekende favoriet onder nieuwe omstandigheden, terwijl Bertie tijd doorbrengt met een ouder De Heer der Ringen-spel dat opnieuw aandacht krijgt.
Elden Ring maakt opnieuw een sterke indruk nu Kelsey het speelt op de Nintendo Switch 2. Na eerder de openingsuren te hebben behandeld, blijft de ervaring overwegend positief ondanks incidentele framerate-inconsistenties. Er blijven zorgen over hoe intensere latere ontmoetingen zullen presteren, maar de mogelijkheid om te schakelen tussen docked- en handheld-modus springt eruit als een echt hoogtepunt.
De handheld-optie levert bijzondere voldoening op. De tekstgrootte kan compact aanvoelen in handheld-gebruik, maar de kans om overal verder te spelen zonder aparte hardware is het waard. Terugkeren naar het begin na meerdere New Game Plus-runs en randomizer-sessies brengt het gevoel van ontdekking terug dat de originele playthroughs kenmerkte.
Een druk schema beperkte lange sessies, maar Bertie vond toch tijd voor de verrassende geremasterde versie van The Lord of the Rings: War in the North. De aantrekkingskracht van de De Heer der Ringen-setting, vooral de tijd in de Prancing Pony naast een gehulde Aragorn, creëert een directe sfeer die ook jaren later nog boeit.
Split-screen co-op maakte uitgebreid ronddwalen door Bree mogelijk, met kleine klusjes voor locals met verschillende regionale stemmen. De actie-elementen sluiten goed aan bij de voortdurende conflicten uit het bronmateriaal. De presentatie heeft een passende gedempte toon die doet denken aan de films en de consolegeneratie van de originele release.
De stemacteurs zijn duidelijk verbeterd ten opzichte van het origineel uit 2011. Hoewel het pakket deels als historisch stuk wordt gezien, biedt de heruitgave nog steeds waarde en toont het het nut van het herbezoeken van over het hoofd geziene titels uit eerdere tijden.