De alarmbellen bij Manchester United rinkelen al jaren zonder dat de club erin slaagt zich te stabiliseren. Na het vertrek van Sir Alex Ferguson in 2013 heeft het team herhaaldelijk van trainer gewisseld en dit seizoen vecht het om degradatie te voorkomen, met een plek in de onderste regionen van de ranglijst.
Het stadion dat vroeger de tegenstanders intimideerde, is een toegankelijker decor voor de opponenten geworden. Sinds het Ferguson-tijdperk heeft de club meerdere benaderingen geprobeerd zonder het aanhoudende succes terug te winnen en de interne eisen blijven onvervuld.
David Moyes was de eerste die de functie overnam na Ferguson, hoewel hij slechts één seizoen bleef. Daarna kwamen interims zoals Ryan Giggs en vervolgens Louis van Gaal, die twee seizoenen bleef. José Mourinho bracht titels als de FA Cup en de Europa League, maar slaagde er niet in de Premier League te domineren.
Ole Gunnar Solskjær, een interne optie, won geen trofeeën en maakte plaats voor interims zoals Michael Carrick voordat Ralf Rangnick kwam. Erik ten Hag doorbrak een titeldroogte met de League Cup en de FA Cup, maar de wisselende resultaten en spanningen met de selectie versnelden zijn vertrek.
Ruud van Nistelrooy trad op als interim en daarna kwam Rúben Amorim, wiens periode bij de club eindigde zonder titels in 63 wedstrijden en met het slechtste winstpercentage sinds Ferguson. Darren Fletcher nam tijdelijk de bank over tot Carrick in januari 2026 aantrad.
De periode van Michael Carrick eindigde met het team in de degradatiezone en een diepe institutionele crisis. De club zet nu zijn hoop op Mauricio Pochettino, de volgende naam in een lange lijst van pogingen om de stabiliteit terug te winnen.