Curry Barkers speelfilmdebuut Obsession beheerst de horror-discussies van de afgelopen weken. Na de aandacht voor zijn YouTube-short Milk & Serial levert Barker een huiveringwekkend verhaal dat psychologische kwelling belangrijker vindt dan conventionele jump scares.
De film begint met de verlegen jongeman Bear, gespeeld door Michael Johnston, die een mystieke One Wish Willow ontdekt. Hij gebruikt de boom om zijn collega Nikki, gespeeld door Inde Navarrette, diep voor hem te laten vallen. De wens slaagt op vernietigende wijze: Nikki raakt haar onafhankelijkheid kwijt en verandert in een geobsedeerde schil die wordt bestuurd door een entiteit die alleen Bear wil behagen.
Bear blijkt al snel de echte antagonist. In plaats van de betovering terug te draaien, probeert hij die alleen bij te sturen. De echte Nikki blijft gevangen in haar eigen lichaam en komt slechts kort naar boven te midden van de horror. Haar lot veroorzaakt meer tranen dan schreeuwen en maakt van haar een tragisch slachtoffer in plaats van een monster.
In de uitgebrachte versie weigert Bear Nikki’s smeekbede om een einde aan haar leven te maken tijdens een zeldzaam moment van controle. Vrienden Sarah en Ian komen om het leven door toedoen van de entiteit. Bear probeert zelfmoord te plegen om de vloek te verbreken, maar bedenkt zich twee keer. Uiteindelijk sterft hij nadat de bezeten Nikki de tweede wilg vernietigt. Nikki keert terug in haar lichaam en gilt van angst terwijl de aftiteling begint.
Barker vertelde in een interview met Entertainment Weekly dat hij serieus een nog donkerder slot overwoog, gemodelleerd naar Romeo en Julia, waarbij beide personages zouden sterven. Hij filmde een alternatieve versie waarin Nikki overleeft en koos uiteindelijk voor die versie na advies van zijn vader, scenarioschrijver Jeff Barker.
Om Nikki zo ver te laten komen door al die ellende en haar dan toch te laten sterven, zou ondraaglijk zijn geweest voor de kijker en alle herbekijkwaarde hebben weggenomen. Nikki moest blijven leven. Meestal is het een happy end als de held een horrorfilm overleeft. Niet bij Obsession.
Doordat Nikki overleeft, benadrukt de film dat ontsnappen aan de wens geen verlichting brengt. Haar gezicht toont pure angst in plaats van dankbaarheid. Ze heeft gruwelen gezien die de kijker niet te zien krijgt en draagt een vernietigend trauma met zich mee zonder duidelijk herstelpad.
Al haar vrienden zijn dood door de gebeurtenissen. Niemand zal haar verhaal geloven, waardoor ze gevangenisstraf of opname in een psychiatrische inrichting riskeert. Het slotbeeld toont haar ontluisterende pijn en laat de kijker concluderen dat wat volgt onvoorstelbaar veel erger is dan de dood.