Dustin Hoffman herinnert zich 'vreselijke' ervaring bij maken van 'The Graduate' in nieuwe memoires

Iconische acteur beschrijft aanhoudende angst en harde kritiek van regisseur Mike Nichols tijdens de productie van 1967

Dustin Hoffman heeft openhartig verteld over de intense stress die hij doorstond tijdens het opnemen van zijn doorbraakrol in de klassieker uit 1967 The Graduate. In fragmenten uit zijn aanstaande memoires beschreef de acteur een productie gekenmerkt door zelf twijfel en wrijving met regisseur Mike Nichols.

Verandering in houding van de regisseur zorgde voor constante spanning

Hoffman beschreef hoe Nichols veranderde zodra de camera’s draaiden. De samenwerking in de preproductie was positief geweest, maar de regisseur werd tijdens het filmen scherp kritisch. Deze verandering liet de acteur in een aanhoudende staat van ongerustheid achter, overtuigd dat hij de rol elk moment kon verliezen.

De acteur herinnerde zich dat hij het gevoel had dat Nichols boos op hem was, ofwel omdat hij fouten maakte ofwel omdat hij te laat besefte dat hij de verkeerde hoofdrolspeler had gekozen. Hoffman hoorde via theaterregisseur Ulu Grosbard, die de set bezocht, dat Nichols er sterk aan twijfelde dat hij hem als Benjamin Braddock had gecast.

Specifieke kritiek en uitputtende takes eisten hun tol

Opmerkingen van de regisseur gingen tot in de kleinste fysieke details. Hoffman herinnerde zich feedback over zijn wenkbrauwen en de aanblik van zijn nek. Een bijzonder pijnlijke opmerking kwam na een take, toen Nichols vroeg wat de acteur had gedaan en hem opdroeg het tegenovergestelde te doen.

Bepaalde scènes putten Hoffman volledig uit, waardoor hij uitgeput raakte van vermoeidheid en gebrek aan vocht. Op dat moment vroeg hij zich af of hij ooit nog in een andere film wilde spelen.

De hele tijd had ik het gevoel dat Mike boos op me was, ofwel omdat ik iets fout deed ofwel omdat hij had beseft wat iedereen al wist: dat hij de hoofdrol in zijn film verkeerd had gecast.

— Dustin Hoffman, Fragment uit memoires 'Look at Me', via The New Yorker

Succes van de film en latere reflecties op Nichols

Ondanks het moeilijke proces werd The Graduate een baanbrekende film. Nichols won in 1968 de Academy Award voor beste regisseur. Hoffman ontving zijn eerste van zeven Oscar-nominaties voor de rol en won een Golden Globe.

In de memoires portretteert Hoffman het project als een persoonlijke weerspiegeling van de innerlijke worstelingen van Nichols. Hij suggereert dat het verhaal diende als uitlaatklep voor de frustraties van de regisseur met zichzelf, en merkt op dat Nichols de film ooit omschreef als zijn onbewuste aan het werk.

Nichols overleed in 2014 op 83-jarige leeftijd. Hoffmans boek, getiteld Look at Me, verschijnt op 10 november.

Tags bij dit artikel