- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Van een hotelontmoeting in Manhattan in 2001 tot levenslange bewondering: reflecties op de warmte, het vernuft en de muziek van het country-icoon na haar overlijden

Dolly Parton is overleden, waardoor fans en bewonderaars wereldwijd stilstaan bij haar bijzondere leven en carrière. Een journalist die haar meerdere keren interviewde over een periode van twee decennia deelt herinneringen aan hun eerste ontmoeting en de blijvende invloed van haar muziek en persoonlijkheid.

Eerste ontmoeting in een hotelsuite in Midtown

In 2001 zat de schrijver in een hotelsuite in Manhattan met bandrecorders klaar voor een interview met Dolly Parton. Achter Franse deuren klonk gefluit terwijl zij haar hit "9 to 5" zong. Parton kwam binnen in een roze cashmere trui, een roze tweed minirok en torenhoge hakken. Ze begroette de journalist met een warme omhelzing in plaats van een handdruk, waardoor alle zenuwen meteen verdwenen tijdens het uur durende gesprek.

Het gesprek ging over de lancering van haar 37e studioalbum, het bluegrass-project "Little Sparrow". Het markeerde het begin van een reeks interviews die jarenlang zouden doorgaan.

Van Queens-disco tot trouwe fandom

De bewondering van de journalist begon in 1996 na het horen van Partons cover van Cat Stevens' "Peace Train" in homoclubs. De schrijver, opgegroeid in Queens tijdens de disco-jaren zeventig en tachtig, had weinig eerdere ervaring met countrymuziek, maar raakte al snel verdiept in Partons catalogus en verhaal.

Parton groeide arm op in Pigeon Forge, Tennessee, en bouwde haar succes op door vastberadenheid. Ze grapte vaak over haar glamoureuze uiterlijk met de zin: "It costs a lot of money to look this cheap", waarbij ze inspiratie haalde van een lokale figuur uit haar geboorteplaats. Ondanks haar gepolijste imago bleef ze in gesprekken nuchter en benaderbaar.

Memorabele quotes en liveoptredens

Parton leverde scherpe, citeerbare opmerkingen. Backstage bij de GLAAD Awards in 2011, na het eren van NBC Universal-topman Robert Greenblatt, uitte ze interesse in een samenwerking met Lady Gaga: "Maybe we should do something together — GooGoo and Gaga! You know those GooGoo candy bars in Nashville? I could be Lady GooGoo."

Maybe we should do something together — GooGoo and Gaga! You know those GooGoo candy bars in Nashville? I could be Lady GooGoo.

De optredens varieerden van intieme sets in New Yorkse zalen als Joe's Pub en Irving Plaza tot grote podia zoals de Hollywood Bowl. Haar verhalen en nummers creëerden een persoonlijke band, waardoor het publiek het gevoel had dat het optreden speciaal voor hen bedoeld was.

Muziek die persoonlijk raakte

Nummers als "Coat of Many Colors" riepen gedachten op aan familieoffers, terwijl "9 to 5" de frustraties van moeilijke banen weergaf. "I Will Always Love You" bood emotionele steun tijdens persoonlijke hartzeer. Parton deelde vaak humoristische opmerkingen tijdens shows, waaronder haar grap over politiek: "There are enough boobs in the White House", en haar reactie op liefdesverklaringen uit het publiek: "I told you to wait in the truck!"

In 2011 arriveerde tijdens een Hollywood Bowl-concert een sms van een toekomstige partner, wat leidde tot een relatie waarin Partons muziek later hielp bij uitdagingen, waaronder het nummer "Better Get to Livin'."

Een onvervulde wens die uitkwam

Aan het einde van het interview in 2001 noemde Parton een nummer dat ze graag wilde coveren: "Stairway to Heaven" van Led Zeppelin. Ze maakte er een indringende versie van op haar album "Halos and Horns" uit 2003.

Partons vermogen om te verbinden via kwetsbaarheid, humor en authenticiteit definieerde haar nalatenschap. Haar overlijden leidt tot eerbetuigingen aan een selfmade icoon wiens werk blijft troosten en inspireren.