- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Emilija Škarnulytė onderzoekt het leven van Marshall Allen en Abshalom Ben Shlomo in een nieuwe film die in première gaat op PÖFF

De Litouwse filmmaker Emilija Škarnulytė richt haar camera op twee markante figuren uit een van de meest duurzame avant-garde ensembles in de jazz voor haar nieuwste documentaire. Sounds of the Desert volgt de muziek, herinneringen en kosmische filosofieën van de Sun Ra Arkestra en combineert interviews, archiefmateriaal en liveoptredens.

Een cinematografische reis door geluid en landschap

De film staat centraal rond Abshalom Ben Shlomo, die in 2024 overleed, en Marshall Allen, die op 102-jarige leeftijd nog steeds optreedt. Via hun verhalen schetst Škarnulytė het pad van de Arkestra vanaf de oprichting door Sun Ra in Chicago halverwege de jaren vijftig tot de blijvende invloed op het Afrofuturisme en visies op de ruimte als plek van zwarte bevrijding.

De documentaire reist langs locaties die met de muziek verbonden zijn, waaronder het Arkestral House of Sun Ra in Philadelphia, plekken in Chicago, een bos in Litouwen en de Negevwoestijn. Deze settings benadrukken hoe het geluid van het ensemble diverse omgevingen heeft gevormd en erdoor is gevormd.

Wereldpremière op Tallinn Black Nights

Sounds of the Desert gaat op 18 november in wereldpremière in de Rebels With a Cause Competition tijdens de 30e editie van het Tallinn Black Nights Film Festival in Estland. Škarnulytė schreef, regisseerde, produceerde en was executive producer van het project via haar bedrijf Mirror Matter Productions, met het Noorse Mer Film als development producer.

Filmmaker reflecteert op thuis, herinnering en collectieve beschutting

Ik leerde dat thuis niet altijd een plek is waar we naar terugkeren; soms is het iets wat we creëren uit wat we meedragen. Mijn tien jaar durende vriendschap met Abshalom Ben Shlomo opende een pad naar het universum van de Arkestra, waar muziek herinnering vasthoudt en verbeelding andere manieren van leven mogelijk maakt.

Škarnulytė beschrijft verder haar bedoeling om de echo’s tussen mensen, landschappen en geschiedenissen te volgen. Ze merkt op dat de Arkestra een kosmos bouwde, niet als ontsnapping maar als bron van kracht om in de wereld te leven en die te veranderen.

In een tijd van ontheemding en verdeeldheid herinnert hun muziek me eraan dat we nog steeds samen een beschutting kunnen bouwen, een die met ons meereist waar we ook naartoe gaan.