Documentairemaker Rory Kennedy richt met haar nieuwste film The Trial of Alec Baldwin opnieuw de aandacht op de geruchtmakende rechtszaak rond acteur Alec Baldwin. De film gaat in op het fatale schietincident met cameravrouw Halyna Hutchins in 2021 op de set van de independant western Rust en de daaropvolgende strafrechtelijke procedure die het publiek jarenlang in zijn greep hield.
Hutchins overleed nadat er een scherpe patroon uit een rekwisietpistool werd afgevuurd dat Baldwin vasthield tijdens de opnames. Het incident leidde tot intense media-aandacht die aanhield tot aan Baldwins proces wegens onopzettelijke doodslag in 2024. De aanklagers lieten de zaak met vooroordeel seponeren nadat de rechter oordeelde dat zij bewijs hadden achtergehouden voor de verdediging.
Kennedy merkt op dat de abrupte beëindiging van het proces samenviel met de aanslag op oud-president Trump, waardoor de publieke en persaandacht elders naartoe verschoof. Haar film is geen eenvoudige samenvatting van de gebeurtenissen. In plaats daarvan combineert ze biografische elementen met procedurele details om te laten zien hoe het publieke imago van een bekend persoon de perceptie van rechtvaardigheid kan beïnvloeden.
Kennedy benaderde Baldwin over deelname kort na het schietincident. Hij aarzelde aanvankelijk, maar stemde later toe toen de opnames van Rust in Montana werden hervat. Ze eiste volledige redactionele controle en geen financiële vergoeding voor Baldwin, voorwaarden die hij direct accepteerde. De film opent met een titelkaart die deze afspraken bevestigt om zorgen weg te nemen dat het om een rehabilitatieproject zou gaan.
Ik wilde niet dat mensen het gevoel zouden hebben dat dit een documentaire was die in opdracht van Alec is gemaakt om hem te rehabiliteren.
De documentaire plaatst Baldwins carrièreprestaties naast eerdere controverses, waaronder een uitgelekte voicemail uit 2007 aan zijn dochter die zijn publieke imago schaadde. Kennedy suggereert dat deze elementen helpen verklaren waarom de zaak voor de rechter kwam en betoogt dat een andere beroemdheid mogelijk anders behandeld zou zijn.
Kennedy neemt ook eerder onderbelichte beelden op, zoals bodycam-opnames van de politie op de dag van het incident en Baldwin die in het politiebureau hoort van de dood van Hutchins. Ze verkreeg het materiaal via openbare registers na uitgebreid onderzoek.
Kennedy besloot niet persoonlijk naar het proces te gaan, ondanks toegang tot meerdere rechtszaalcamera’s. Ze wilde discreet blijven en elke suggestie vermijden dat ze door Baldwin was ingehuurd. Vroege media-berichten speculeerden al over haar betrokkenheid nadat paparazzi foto’s maakten van haar opnames met hem.
Na een jaar van vertoningen merkt Kennedy dat kijkers die Baldwin al voor de film niet mochten, dat standpunt daarna meestal behouden. Degenen met een gunstig beeld blijven dat eveneens houden. Veel bezoekers concluderen echter dat het juridische proces zelf onder externe druk heeft gestaan.
De meeste mensen, ook als ze Alec niet mochten, vinden dat er sprake was van een gerechtelijke dwaling.