De Deense regisseurs en broers Adam Bonke en Christian Bonke leveren een indrukwekkende mix van adembenemende landschappen en persoonlijke reflectie in hun nieuwe documentaire. Perfect Road volgt Maximilian Schnell terwijl hij enkele van de zwaarste bergpassen van Europa over fietst tijdens een langdurig nomadisch avontuur dat zowel lichaam als geest op de proef stelt.
Schnell verliet jaren geleden zijn gevestigde bestaan in Parijs om per fiets op de weg te leven. Die levensstijl bracht hem vrijheid en een reeks zware uitdagingen die zijn uithoudingsvermogen tot het uiterste beproefden. De film legt zijn laatste prestatie vast en onderzoekt tegelijk hoe zo’n bestaan relaties en dagelijkse prioriteiten beïnvloedt.
De documentaire is geproduceerd door Elk Film en Dogwoof, met als producenten Andreas Dalsgaard, Anna Godas, Oli Harbottle en Miriam Nørgaard. Jonatan Mose was verantwoordelijk voor de cinematografie en Martin Anthon voor de montage. Na de wereldpremière op het Zurich Film Festival bereikte de film het publiek op het 70e BFI London Film Festival.
Schnell maakte vanaf het begin zijn beschikbaarheid en grenzen duidelijk. Hij weigerde zijn geplande uitdaging uit te stellen voor de productieplanning en eiste dat de crew hem in realtime filmde zonder enige geënsceneerde momenten of hulp.
Ik zit in mijn uitdaging en leef mijn leven. Als je een documentaire wilt maken, moet het ook echt een documentaire zijn. Ik ga niets acteren. Ik ga geen scène herhalen.
De regisseurs pasten zich aan door drie maanden in een camper te leven en de taken te rouleren nadat hun cameraman zich na een persoonlijke verandering volledig had gecommitteerd. Ze konden Schnells route vooraf in kaart brengen dankzij zijn nauwgezette planning, al zorgde het weer soms voor aanpassingen.
Schnell wees elke praktische steun van het team af, inclusief het aanbod om reservebanden mee te dragen. Hij beperkte ook sociaal contact en sloeg uitnodigingen om in de camper te eten af, behalve bij korte bezoeken. De regisseurs respecteerden zijn behoefte aan eenzaamheid, maar bleven klaar om onverwachte ontmoetingen of gesprekken vast te leggen.
Vele avonden wilden we hem uitnodigen in de camper en hem wat eten aanbieden. Maar hij weigerde dat consequent.
De aanwezigheid van de camera bracht Schnell ertoe na te denken over de vraag of hij zijn nomadische bestaan oneindig kon volhouden. Drie jaar na de opnames woont hij in Bolzano en organiseert hij backpacking-evenementen in plaats van een nieuwe dramatische fietstocht te ondernemen.
Hij zegt dat hij comfort inruilt voor vrijheid. Dat is een mooie uitspraak. En het vat de zaak perfect samen. We wilden graag weten wat de prijs van die vrijheid mogelijk is.
De broers merken op dat de ervaring duidelijk maakte hoe beperkt hun eigen routines waren geworden. Ze denken vaak terug aan het gevoel omringd te zijn door de natuur tijdens die maanden onderweg.
Schnell laat de interpretatie open aan het publiek. De filmmakers hopen dat de film resoneert bij iedereen die ooit heeft overwogen een drastische verandering door te voeren, ook al handelen maar weinigen daarnaar. Perfect Road draait op het BFI London Film Festival en biedt zowel spectaculaire uitzichten als stille aansporingen om persoonlijke keuzes te onderzoeken.