Coproductenten Itab Azzam en Jack MacInnes filmden meer dan tien jaar het leven van een Syrische vluchtelingenfamilie die zich in Duitsland vestigde. Hun documentaire One in a Million richt zich op de jonge Israa en volgt de veranderende relaties binnen het gezin na de verhuizing vanuit Turkije.
Het project bereikte een keerpunt toen de 14-jarige Israa onthulde dat haar vader Tarek haar had geslagen. De bekentenis verraste de filmmakers, die Tarek eerder als een toegewijde ouder hadden geportretteerd. MacInnes beschreef de onthulling tijdens een nabespreking op het SCAD Savannah Film Festival op 29 oktober als het moment waarop “de schellen van onze ogen vielen”.
Na terugkeer in hun Londense basis overwogen Azzam en MacInnes of het filmen moest doorgaan. Ze verifieerden dat Israa toegang had tot ondersteunende diensten. Haar moeder Nisreen drong er bij het duo op aan om te zwijgen en stelde dat de familie de zaak privé zou afhandelen.
Twee jaar later hervatten de camera's. Nisreen was gescheiden van Tarek en voedde hun vier kinderen alleen op. Ze begon andere vrouwen aan te moedigen om moeilijke relaties te verlaten, ondanks de uitdagingen van het alleenstaand ouderschap. MacInnes merkte op dat haar opkomst uit de achtergrond en het vinden van haar eigen stem centraal kwamen te staan in het verhaal. Tarek woonde ondertussen alleen in een vluchtelingenkamp en worstelde met zijn gedrag.
Op haar 16e nam Israa de hijab aan en verdiepte ze haar betrokkenheid bij de islam. Ze schreef haar vriend Mohammed toe dat hij haar hielp vrijheid te vinden via religie. De ontwikkeling verraste de regisseurs, die hun eigen aannames over de ambities van de jonge vrouw moesten heroverwegen. MacInnes reflecteerde dat de filmmakers hun eigen hoop op haar hadden geprojecteerd in plaats van haar eenvoudigere vroege wensen voor stabiliteit en een thuis te erkennen.
Ik sprak gisteren met Israa en ze zei dat ze liefde heeft gevonden. En we dachten: als ze vrede en liefde heeft gevonden in het leven dat ze heeft gekozen, dan is er eigenlijk veel dat wij daarvan kunnen leren.
De film volgt Israa, nu 21, verder door haar huwelijk met Mohammed, de geboorte van hun zoon en het eerste familiebezoek aan Syrië na de val van president Bashar al-Assads regering in 2024. Tarek erkent uiteindelijk zijn eerdere daden en begint banden op te bouwen met zijn dochter en kleinzoon. De regisseurs concluderen dat Israa echte vrede en liefde heeft gevonden in het pad dat ze koos.