Diego Luna stapt weer achter de camera voor Ashes (Ceniza en la Boca), een diep persoonlijk drama dat in première ging in de Special Screenings sectie van het Cannes Film Festival. Met een lengte van 102 minuten en verkocht door Luxbox volgt de film een jonge Mexicaanse vrouw genaamd Lucila die met haar jongere broer naar Spanje reist op zoek naar hun moeder, die het gezin acht jaar eerder verliet.
Lucila, gespeeld door Anna Diaz, arriveert in een onbekend land in de hoop het gezin te herbouwen dat haar moeder ooit verliet. De moeder, gespeeld door Adriana Paz, was vertrokken met de belofte een betere toekomst te creëren en iedereen uiteindelijk samen te brengen. In plaats daarvan ondervinden de broers en zussen tragedie, vooroordelen en dagelijkse overlevingsuitdagingen in een samenleving die allesbehalve gastvrij blijkt, ondanks de gedeelde taal.
Het scenario, mede geschreven door Diego Luna, Abia Castillo en Diego Rabasa, is gebaseerd op de roman van Brenda Navarro en belicht immigratie vanuit een zelden getoond perspectief: de beweging tussen twee Spaanssprekende landen in plaats van de meer gebruikelijke reis van Mexico naar de Verenigde Staten.
Luna's terugkeer als regisseur geeft het project een oprecht inzicht in de emotionele last van het verlaten van huis en het achtergelaten worden. Het verhaal confronteert racisme en de harde realiteit van opnieuw beginnen, en toont dat taalkundige vertrouwdheid geen automatische bescherming biedt tegen afwijzing of ontberingen.
Anna Diaz levert een doorbraakprestatie als de vastberaden Lucila en draagt de emotionele kern van de film met stille kracht. Adriana Paz brengt nuance in de moeder wiens moeilijke keuzes blijvende gevolgen hebben. Ondersteunende spelers, waaronder Luisa Huertas, Teresa Lozano en Irene Escolar, completeren een cast die het verhaal verankert in geleefde menselijkheid.
Vroege reacties benadrukken het vermogen van de film om complexe migratieverhalen te humaniseren zonder terug te vallen op bekende tropes. Door de focus te leggen op Spanje als bestemming, benadrukt Ashes dat integratiestrijd blijft bestaan, zelfs wanneer taalbarrières verdwijnen, en biedt het een frisse kijk op een wereldwijd urgent vraagstuk.