Vijftien jaar na de grootste olieverontreiniging in Amerikaanse wateren blijven de gevolgen van de ramp met Deepwater Horizon de mariene levensvormen in de Golf van Mexico verstoren. De meest recente analyses tonen aan dat de diepzee-ecosystemen nog lang niet hun oorspronkelijke evenwicht hebben herwonnen.
De aromatische bestanddelen van ruwe olie, met name de polycyclische aromatische koolwaterstoffen, zijn nog steeds aanwezig in het weefsel van vissen en koppotigen. Deze langdurige aanwezigheid beïnvloedt de gezondheid van de soorten, hun voortplanting en hun oriëntatievermogen. Daardoor nemen de prooipopulaties af en moeten grote roofdieren naar grotere diepten afdalen, wat het ecologische evenwicht verder verstoort.
Wat we hebben waargenomen is de aanhoudende aanwezigheid van enkele van de schadelijkste bestanddelen in de olie... polycyclische aromatische koolwaterstoffen, of PAK’s. Dat zijn de echt schadelijke componenten.
Naast het verlies aan biodiversiteit heeft de olievlek invloed op het verticale transport van koolstof. Organismen die van het oppervlak naar de diepte migreren fungeren als een biologisch systeem dat koolstof en voedingsstoffen verplaatst. De afname van deze populaties verzwakt het vermogen van de oceaan om koolstofdioxide op te nemen en de opwarming van de aarde te beperken.
Het is belangrijk te onthouden dat deze dieren zich aan het oppervlak voeden. Ze migreren naar beneden en ademen daar. Zo lost het koolstofdioxide zich op in het water en worden de voedingsstoffen geregenereerd en teruggegeven aan het water.
De aanhoudende impact heeft de discussies over het uitbreiden van het transport van olie via gevoelige zeeroutes opnieuw aangewakkerd, vooral in delen van de Stille Oceaan waar nieuwe uitbreidingsprojecten worden overwogen.