Eire Cid brengt haar eerste speelfilm The Imaginary Kings naar de negende editie van het incubatorprogramma van Madrid Film School (ECAM). Het verhaal volgt de innerlijke worsteling van jonge mannen in een stedelijke omgeving.
De vertelling volgt Rude, een getatoeëerde tiener die met zijn vader in een arbeiderswijk woont. Hij is gevoelig maar ontploft snel en belichaamt een vorm van mannelijkheid die agressie combineert met kwetsbaarheid. Na de plotselinge dood van zijn vriend El Rubio begeeft Rude zich in trapmuziek, gokken, straatgevechten, pornografie en poppers. Een relatie met Valeria brengt hem momenten van geluk, maar dwingt hem ook om zijn onverwerkte verdriet onder ogen te zien.
Cid beschrijft de film als respectloos en visueel, met een gestileerde, antinaturalistische look die fluorescerend, rauw en doordrenkt is van stedelijke energie.
Cid legt uit dat de kern van het verhaal ligt in twijfel en de mogelijkheid tot transformatie. Ze noemt het een coming-of-empathy, een pad dat ze zelf heeft afgelegd tijdens het schrijven van figuren die ze aanvankelijk vanuit een feministisch perspectief afwees, maar later leerde begrijpen.
Maar hij kan geen verbinding maken met zijn eigen pijn en kwetsbaarheid, en om dat te doen zal hij moeten breken.
Producent Bea Villar van Brava ziet het project als een film die in de eerste plaats bedoeld is voor tieners wiens ervaringen zelden op het scherm komen. Zij en Cid willen jonge kijkers bereiken op een moment dat zorgwekkende opvattingen over mannelijkheid opnieuw opduiken en het gesprek daarover op gang brengen. Villar prijst Cid omdat ze haar eigen comfortzone heeft verlaten om juist dit verhaal te vertellen.
De actie speelt zich af in een arbeiderswijk van Vigo, een Spaanse havenstad in het noordwesten omringd door gokhuizen en bars, met havenkranen in de verte. Villar benadrukt dat de locatiekeuze bewust was. Net als andere Europese havensteden draagt Vigo de last van een tanende industriële mannelijkheid, een erfgoed dat de worsteling van de mannelijke personages weerspiegelt.
Het scenario heeft verschillende ontwikkeltrajecten doorlopen, waaronder de vierde editie van het Film Academy Rueda Program, de eerste incubatieronde aan de Madrid University School of Arts TAI, de Navarra Residency, het AGAG Mentorship Program for Women Screenwriters en het CREA Conecta Lab.
Mentoren die het schrijven begeleidden zijn Alberto Guntín, Belén Funes, Lola Mayo, Gouden Luipaard-winnaar Albert Serra en Silvia Herreros de Tejada.
De opnames staan gepland voor eind volgend jaar in Vigo. Villar benadrukt dat de stad centraal blijft omdat ze de intergenerationele last belichaamt van gefrustreerde arbeidersmannelijkheid, gevormd door de neergang van de scheepsbouw en de verplaatsing van de industrie naar het buitenland.